W ciele człowieka egzystują obok siebie Dusza i Dusza Najwyższa. Miejscem egzystencji Duszy Najwyższej jest Serce.

***

Dusza Najwyższa jest mieszkańcem ludzkiego serca. Im więcej Miłości w życiu człowieka, tym silniejsza integracja z Bogiem w sobie. Dusza Najwyższa jest obserwatorem i przyzwalającym na wybór Duszy Indywidualnej. Buddyści identyfikują Duszę Najwyższą z Umysłem Fundamentalnym, bowiem doświadczają tej przestrzeni jako źródła Ciszy i wiedzy.

***

Umysł osobowy musi być zintegrowany z sercem by uwarunkowana Dusza obudziła się na swoją duchową naturę. Umysł intuicyjny musi być zintegrowany z sercem, aby uwarunkowana poprzez formę Dusza, potrafiła wzrosnąć do opuszczenia gęstego świata własnego doświadczenia, świata uwarunkowanego przez siły materialnej natury.

***

Ciało fizyczne, to nośnik dla Duszy, narzędzie, dzięki któremu może zapoznać się z własnym potencjałem w doświadczeniu.

Rozwój na poziomie identyfikacji z wtórną tożsamością, to realizacja z poziomu wiedzy dostępnej zmysłom. Finał rozwoju z tego poziomu kończy się wraz z przebudzeniem, czyli doświadczeniem integracji ze Światłem Duszy. Zmiana postrzegania wiąże się z wysokim poziomem wibracji, a nie spekulacją na poziomie umysłu. Wielu ludzi rozwiniętych intelektualnie, identyfikuje przebudzenie z manipulacją samym sobą, swoim umysłem, poprzez wiedzę. Rozwój obejmuje całość ludzkiej istoty w kontekście konieczności podniesienia poziomu częstotliwości wibracji na poziomach: fizycznym, emocjonalnym i mentalnym, a nie umiejętność manipulowania wiedzą czy samym sobą.

***

To człowiek dzięki wyborom i wiedzy płynącej z doświadczeń, otwiera coraz szerzej wrota na korzystanie z potencjału twórczego duszy. Świadomy rozwój inicjuje przebudzenie na swą duchową naturę. To ma miejsce przy stosunkowo wysokim poziomie wibracji, który człowiek uzyskał w realizacji z poziomu identyfikacji z wtórną tożsamością, czyli: ciałem fizycznym, ego, umysłem i inteligencją.

***

Przebudzenie, czyli zrozumienie swej duchowej tożsamości jest możliwe, kiedy Dusza zakończyła swe lekcje na poziomie kreacji z informacji, których źródłem jest świat zmysłów. Oznacza to konieczny do zrozumienia i doświadczenia przebudzenia, poziom wibracji.

Realny rozwój opiera się na wzroście poziomu wiedzy i wibracji,  dzięki kreacji ze skarbów własnego potencjału. Jeśli programujesz człowieka, ograniczasz dostęp do jego własnego potencjału.  Nakładasz  maskę stanowiącą zlepek wtłoczonego na siłę programu.

Nie można rozwijać się bez wiedzy. Na etapie rozwoju poprzez postrzeganie zmysłowe, wiedzę uzyskujemy od innych. Jeśli wybieramy w harmonii z odczuciem, wykorzystana w praktyce, poszerza ogląd rzeczywistości i poziom wibracji.
Jaką rolę pełni na tym etapie rozwoju mistrz?

Przebudzenie, to termin wieloznaczny, ale generalnie wieńczy rozwój w oparciu o identyfikację siebie z ego, czyli wtórną tożsamością. Otwieramy się wówczas na intuicyjny wgląd w skarby własnego potencjału i to inspiracje z tego poziomu stanowią wiedzę do praktycznego wykorzystania dla osobistego wzrostu.
Jaką rolę na tym etapie pełni Mistrz?

Czy można wybrać Miłość na przewodnika po meandrach życia, nie odczuwając jej?

Czy kochający siebie człowiek akceptuje niegodziwość i bezduszność, cynizm i manipulację innych wobec siebie?
Kim są ludzie, którzy depczą ludzkie serce i ludzkie życie, manipulują i bezwzględnie wykorzystują dla swoich partykularnych interesów?

Czy ulegając presji i manipulacji takich istot rzeczywiście kochasz siebie, swoje życie i szanujesz tego, który jest jego dawcą?

Czy naprawdę wybierasz Miłość, jeśli dajesz przyzwolenie innym, by decydowali o Twoich wyborach, programowali Twój czas, narzucali swoje żądania i oczekiwania oraz sposób postrzegania?

Dlaczego działania pozbawione szacunku do własnego życia, a tym samym miłości własnej, są źródłem tyranii i tyranów?

Czy dostrzegasz rolę przeciwdziałania tyranii i tworzenia świata dyktatu w uczciwym wyrażaniu własnej prawdy i szacunku do swego życia?

Wysoki poziom rozwoju miłości własnej w wymiarze jednostkowym, a następnie społecznym, eliminuje tyranię, dyktaturę i jej następstwa.

Co warunkuje rozwój miłości własnej?

Odwaga bycia sobą, to źródło wiedzy i możliwości doświadczenia własnego potencjału. Dlaczego do samorealizacji potrzebujemy miłości własnej?

Dlaczego Miłość w odczuciu wyklucza manipulację jako narzędzie realizacji w relacjach?

Czemu służy rozwój w spektrum postrzegania zmysłowego?