Myśl, słowo i czyn - narzędzia do tworzenia swego świata i współtworzenia z innymi rzeczywistości zwanej uzgodnioną.
Czy każda pozytywna myśl i idące w ślad za nią pozytywne słowo ma moc stwórczą?
Nie, jak twierdzą współcześni fizycy zajmujący się tym zagadnieniem.
Moc stwórczą ma jedynie Miłość (Dan Winter) a zatem tylko ta pozytywna myśl realnie tworzy, której źródłem jest zintegrowane z umysłem serce.
Czym zatem jest twórczość umysłu w oparciu o "pozytywne" myśli i "pozytywne" słowa, bez odczucia Miłości?

Dlaczego jedynie myśl zintegrowana z odczuciem Miłości transformuje osobowość i otwiera na szerszą perspektywę rzeczywistości?
Twórczość w oparciu o pozytywne uczucia jest źródłem zdrowia i satysfakcjonujących wydarzeń, jak twierdzą zgodnie przedstawiciele psychologii pozytywnej i matematycy zajmujący się modelem sukcesu.
Miłość jest perłą wśród uczuć. Upór, konsekwencja, determinacja, cierpliwość, wytrwałość, nieustraszoność, nieugiętość, a jednocześnie ciepło i serdeczność odkrywamy w działaniu, którego źródłem jest serce.
Dokąd zatem prowadzi regularna praktyka koncentracji i medytacji bez odczuwania Miłości? Czy to droga do odkrywania własnego potencjału i poszerzania okna postrzegania siebie i jedynej rzeczywistości czy raczej programowania podświadomości, a tym samym zawężania swego poznania?