Miłość, to potężna Energia, którą wyrażasz lub nie. To działanie płynące z najwyższego o sobie wyobrażenia z siłą czującego Miłość serca. Wybór zgodnie z wolną wolą należy do Ciebie.

Kiedy kochasz, w naturalny sposób dzielisz się tym, co posiadasz najcenniejszego. Jeśli stać Cię tylko na rzucenie jałmużny, zastanów się!
Masz chore serce!
Twoje działanie przyniesie kłopoty!

Szacunek dla drugiego człowieka bez zrozumienia czym w istocie swej jest każdy z nas, jest uwarunkowany. W modelu dualizmu zależy od pozycji, pieniędzy, poklasku ze strony innych. Uzdrowienie z tej choroby oznacza wiedzę o pochodzeniu każdej formy życia, wiedzę, która eliminuje niestosowne zachowania, godzące w godność. Dualizm, to etap rozwoju, to fragment uzyskiwania wiedzy o swej Pierwotnej Boskiej Naturze. Jeśli utkniesz na tym poziomie, ból i cierpienie będą Twoim nieodłącznym towarzyszem.  

Rozwój nie jest poszukiwaniem sprytnych metod manipulacji dla uzyskania tego, co uważasz za cenne dla siebie. Rozwój, to droga poznawania własnego potencjału, wyrażania go i transformowania siebie, swoich przekonań, jeśli uznasz, że kreacja nie odpowiada Twej wewnętrznej Prawdzie.

Najbardziej bolesnym, trudnym wyzwaniem dla człowieka jest ciężka, nieuleczalna choroba najbliższego członka rodziny. Bazą dla wszelkich niedomagań są najgłębsze wewnętrzne przekonania. Nawet, jeśli podniesiemy poziom energii i uda nam się ujawnić ich treść, uwolnienie może mieć miejsce, gdy poza metodami leczenia czy holistycznego uzdrawiania, chory uruchomi własną kreatywność na bazie miłości serca własnego. Często dorastanie do wiedzy trwa bardzo długo, a potem jeszcze dłużej uwalnianie blokad dotyczących uruchomienia kreatywności. Nasze wysiłki, wiedza i wsparcie często wystawione są na wielką próbę czasu. Niejednokrotnie ta niewyobrażalnie trudna droga trwa większość życia człowieka.

Przyczyny takiego cierpienia dotyczą najczęściej przeszłości karmicznej i dotyczą istot emanujących wysokim potencjałem energii w przeszłości. Podjęte ślubowania, pozbawione miłości do siebie, a ograniczone do świata zewnętrznego (np. ślubowania buddyjskie), skutkują w kolejnych inkarnacjach coraz większą destrukcją i schodzeniem do świata niskich wibracji pod postacią licznych niedomagań Duszy i ciała.  

Powolne podnoszenie energii związane ze świadomym uwalnianiem blokad na różnych poziomach energetycznych, skutkuje dłuższą remisją dolegliwości, gdy chory człowiek metodycznie i konsekwentnie uruchamia kreatywność w oparciu o miłość własną , nawet wtedy, gdy  jego możliwości kreatywne są mocno ograniczone przez chorobę i problemy finansowe.

Zastanawiam się nad ludzkim pojmowaniem przyjaźni, relacyjności i nadziwić się nie mogę sposobowi postępowania. Najpierw ludzie zabiegają o pozyskanie znajomego, bądź przyjaciela, a potem, kiedy on pojawia się w ich życiu, ignorują jego obecność, wykonują tysiące działań, by go zniechęcić do przebywania w ich towarzystwie. Dlaczego...?
Jeśli zapraszasz gościa do swego domu, czy również  traktujesz go z nonszalancją i pozostawiasz samemu sobie? Czy taka sytuacja sprzyja rozwojowi pozytywnych relacji nasączonych ciepłem, serdecznością i wzajemną troską? A jeśli nie o to ci chodzi, to zastanów się jaki sens ma jakakolwiek relacyjność?
W Nowej Kulturze przedmiotowe traktowanie ludzi nie istnieje, bowiem każda istota ma świadomość swej Pierwotnej Boskiej Natury, świadomość swego pochodzenia ze wspólnego korzenia - Absolutu.

Budowanie Nowej Kultury bazuje na zmianie paradygmatu z postrzegania siebie w kategoriach dwoistości na postrzeganie siebie w oparciu o JEDNOŚĆ.

Miłość do siebie w świecie dwoistości oznacza troskę o to, co określamy jako własne dobro.
Najczęściej wiąże się to z dbałością o inwestycję w te elementy rzeczywistości, które niosą sukces według przyjętego modelu społecznego funkcjonowania. Często tak pojmowana Miłość prowadzi do wielu problemów osobistych i społecznych.

W Nowej Kulturze działania istoty wypływają z postrzegania siebie w kategoriach Jedności ze wszystkim, co JEST. Miłość jest wyrazem dbałości o najwyższe dobro własne jak również i innych uczestników biesiady życia. Ponieważ najwyższym dobrem w Nowej Kulturze jest rozwój osobisty polegający na poznawaniu własnego potencjału twórczego, troska o siebie wyraża się w dbałości o zawartość własnego umysłu, umysłu, jakość emocji oraz korzystanie z dobrodziejstwa medytacji dla systematycznego pozyskiwania wiedzy zawartej w Powszechnym Polu Energii. Troska o innych, ich uczucia i stan umysłu wynika z wiedzy o Jedności, a tym samym ze zrozumienia, że wszyscy mamy wpływ na siebie nawzajem.