To, czym się zachwycasz, wiele mówi o Twojej osobowości. Świadomość posiadanych cech, daje możliwość bardziej harmonijnego, ukierunkowanego rozwoju.

Świadoma kreacja wiąże się z wyborem kierunku działania, który uwzględnia realnie posiadane cechy, bądź możliwość kształtowania najbardziej odpowiednich dla pełniejszej samorealizacji.

Kreacja pomijająca wiedzę o realnie posiadanych wewnętrznych cechach niesie wiele rozczarowań, bólu i cierpienia.

Czym jest, Twoim zdaniem, Energia Miłości dla świadomie kreującego człowieka na tym poziomie rozwoju świadomości?

Dlaczego kreacja pomijająca Miłość nazywana jest stagnacją w labiryncie umysłu?

Co jest źródłem, a co siłą napędową dla Twojej kreacji?

Co różni kreację z poziomu intuicji od kreacji z poziomu umysłu osobowego?

Jaka odległość na drodze rozwoju dzieli istotę identyfikującą się w swoim rozumieniu i doświadczeniu rzeczywistości jako osobowość, od istoty identyfikującej swoja tożsamość w rozumieniu i doświadczeniu z Ciszą (Pustką)?

Dlaczego kreacja z poziomu intuicji nazywana jest również drogą świadomego podążania ścieżką rozwoju?

Zasada odrębności, która jest bazą do budowania modelu funkcjonowania społeczności ziemskiej, niesie w praktyce wiele problemów osobistych i społecznych.

Pozbawiona rzeczywistych korzeni (jedności ze wszystkim, co Jest) istota ludzka, usilnie poszukuje poczucia bezpieczeństwa z pozycji osobowości. Ale czym osobowość jest z perspektywy Ducha? Z perspektywy naszej Prawdziwej Tożsamości, osobowość jest narzędziem zbudowanym z marzeń i pragnień Ducha, dzięki któremu Duch poznaje Siebie. Zatem odrębność, to iluzja.

Zatem:
Czy budując poczucie bezpieczeństwa na iluzji, możemy faktycznie odczuwać komfort życia bez lęku?

Z mojej perspektywy przyjęcie zasady odrębności jako bazy dla ziemskiego modelu życia społecznego, wiąże się z licznymi problemami prowadzącymi do eskalacji bólu, cierpienia, alienacji i bardzo niekorzystnych zjawisk społecznych, takich jak uzależnienia.

Szczególną formą uzależnienia bazującą na poczuciu odrębności jest identyfikacja osobistego sukcesu z akceptacją innych. Dotyka ona istot posiadających niską samoocenę bazującą na rzekomym deficycie w zakresie przyjętych społecznie - tak zwanych norm w zakresie bardzo różnych aspektów rzeczywistości.

Rzekomy deficyt rozwoju danej istoty - istoty identyfikującej się na bazie zasady odrębności z własną osobowością jako swoją Prawdziwą Tożsamością, to pole do manipulowania nią, to preludium do rozwoju wszelkich niebezpiecznych dla niej rodzajów uzależnienia.

Co łączy dwa pojęcia: przyjaźń i ogród?
Ażeby wzrastały i cieszyły serce i oko, należy je pielęgnować!

Jeśli wpuszczasz przyjaciela do swego ogrodu i pozwalasz mu aranżować w nim swoje poczucie piękna i wiedzę, a potem niszczysz jego pracę bez uwzględnienia uczuć i potrzeb tego człowieka - czym jest takie traktowanie?
Gdzie szacunek dla innej istoty...?
Gdzie dbałość o jej uczucia...?
Czy w taki sposób traktując drugiego człowieka zyskujesz, czy tracisz oddanego przyjaciela?

Każda istota, każda forma życia to przejaw Boskiego Absolutu.
Czy jesteś tego świadom?

Świadoma istota wspiera każdy przejaw życia.

Choć każdy człowiek jest centrum świata, który tworzy, prawdziwie świadoma istota nie traktuje siebie z wyższością, bowiem z poziomu doświadczenia jedności ze wszystkim, co JEST, to absurdalne zachowanie.
Jej serce wypełnia wdzięczność, którą wyraża i obdarowuje wszystko to, co wspiera i służy jej rozwojowi.

Podobnie jak każdy człowiek kroczący po tej Ziemi doświadczałam wielu stanów emocjonalnych. Od głębokiego smutku do lekkości bijącego Miłością serca.
Dostrzegłam, jak z jednej strony niewiele potrzeba człowiekowi, by czuł głęboki spokój i zadowolenie, z drugiej, jak bardzo "wyprano" jego mózg i zaszczepiono sztuczne potrzeby: żądzę wielkości, pieniędzy i splendorów.