Osądy... opinie...
Na jakiej podstawie odcinamy, odrzucamy bądź dyskredytujemy innych?

"Obowiązujący" model życia nie opiera się na Uniwersalnej Prawdzie. Jest średnią wypadkową tego, co najbardziej wpływowe jednostki lub (rzadziej) tak zwany ogół, ramują jako obowiązujące prawo.

Rzeczywistość jest lustrem umysł, jak mawiał Budda, w wypadku społeczności, średnią wypadkową poziomu rozwoju świadomości poszczególnych jej członków.

To poziom rozwoju jednostki, jej siła oddziaływania na społeczeństwo decydują o tym, co zostanie uznane za podstawę do tworzenia, do budowania życia społecznego.

A jednostka... Na czym opiera swoje wybory?
Każda istota kreuje z poziomu najgłębszych wewnętrznych przekonań, które stanowią o tym za kogo się uważa i dokąd zmierza. Jednak przekonania niewiele mają wspólnego z Uniwersalną Prawdą, raczej z wnioskami płynącym z bardzo subiektywnego doświadczania rzeczywistości.

Emocje są prawdziwym bogactwem ludzkiej osobowości. Stanowią niezwykle precyzyjny system informacyjny służący zachowaniu wewnętrznej integracji. Wykorzystanie ich wielkiej nośnej siły kreatywnej służy samorealizacji, auczucia smutku, zazdrości czy radości, są busolą, którą powinniśmy wykorzystywać dla zachowania spójności własnego doświadczenia życiowego i harmonijnego funkcjonowania w naszej rzeczywistości.

Absurdem jest potępianie kogoś czy siebie samego za obecność uczuć w naszym doświadczeniu. Myślę, że raczej należy się zastanowić nad własnymi przekonaniami, które stanowią okulary dla naszego odbioru rzeczywistości.

Zazdrość... Zapewne doświadczył jej każdy... Pomyśl, w jakich okolicznościach to przykre doznanie ścisnęło Twoje serce?
Wielu poznanych przeze mnie ludzi identyfikuje szczęście czy przyjemność z zaistnieniem określonych warunków zewnętrznych. Często uwikłuje w ten obraz innych ludzi, układy partnerskie... ale... prawdą jest, że wszelkie warunkowanie nosi w sobie zalążek bólu.
Szczęście mieszka w uwolnionym od bólu i cierpienia sercu. Nie zależy od obecności innych ludzi czy warunków. Nawet jeśli uda ci się zrealizować twój wymarzony obraz szczęśliwości z innymi, niekoniecznie doświadczysz uczuć, o które tak naprawdę zabiegasz.

Dlaczego wysoka etyka moralna jest wstępnym elementem drogi adepta rozwoju podążającego do poznania swej prawdziwej istoty?

Wielu poznanych przeze mnie ludzi traktuje wysoką etykę moralną jako system nakazów i zakazów uniemożliwiających realizowanie siebie z poziomu wolności wewnętrznej.

Ale prawdą jest, że istota która świadomie wkracza na drogę poznania swej Prawdziwej Natury, w ramach własnego rozwoju (poprzez wielość doświadczeń), ukształtowała zespół wewnętrznych cech, które pozwalają jej w naturalny sposób, bez poczucia ograniczenia wolności osobistej, tworzyć najwyższej jakości doświadczenie życia. Nie ma w nim miejsca na krzywdzenie, manipulację dla uzyskania celu, tworzenie uczuciowego piekła sobie czy innym.

Jeśli jesteś świadomy celu, właściwe środki do jego osiągnięcia są równie ważne.

Skąd płyną inspiracje dla Twojej kreatywności?

Nasze zmysły są nieustannie bombardowane informacjami do których odbioru są dostosowane. Ale czy poza docierającymi bodźcami w postrzegalnych i doświadczanych parametrach wibracji istnieje kontynuacja rozpoznawalnego przez nasz umysł świata? A jeśli tak, to w jaki sposób przekraczamy ten niewidzialny próg?

To, co tworzymy wiąże się z wyborem poziomu naszych inspiracji, świata do którego docieramy przy pomocy narzędzi dostępnych dla naszej świadomości. Jeśli Twoja twórczość zasadza się na odbiorze rzeczywistości poprzez zmysły, jej rezultatem będzie wiedza o sobie i własnych interakcjach z rzeczywistością na tym poziomie urzeczywistnienia.

Jeśli jesteś podróżnikiem w głąb "wewnętrznego świata", praktykujesz metody poszerzające świadomość takie jak: relaksacja czy medytacja, wkraczasz w rzeczywistość "poszerzoną", rzeczywistość kompatybilną do poziomu rozwoju Twojej świadomości., albo jak kto woli - do poziomu energetycznego zintegrowanego z Twoją osobistą wibracją.