Jeśli tworzysz ogród, potrzebujesz Miłości do swego projektu, Mądrości, Wiedzy, Pracy i Czasu. Cenne rośliny wymagają pielęgnacji, oczyszczania z roślin zaburzających ich wegetację, czyli nieustannego, konsekwentnego tworzenia warunków sprzyjających ich wzrastaniu, dokładanie takich, których obecności pragniemy doświadczać. Nie wystarczy jednak stworzyć. Trzeba umieć pielęgnować. Nie wystarczy wygrać bitwę, by zwycięsko wyjść z działań wojennych.

Tworzenie w Polu Działania uczy wiele o cechach, które w ewolucyjnej podróży odkryłeś w sobie. Możesz ocenić, w jakim stopniu kieruje Twoimi działaniami Miłość, Mądrość - konieczna do właściwego zagospodarowania Pola Działania, Wiedza, dzięki której unikniesz błędów pielęgnacyjnych i tak dalej. Obserwujesz swoją nieugiętość i upór, konsekwencję i cierpliwość, wytrwałość i nieustraszoność. Te cechy, to gwiezdne wrota do wyższych wymiarów. Świadomość ich obecności możesz dostrzec jedynie w doświadczeniu. Samo wyobrażenie, to zbyt mało.

Nikt za nikogo nie może wzrosnąć. Jeśli pozostawisz swój ogród siłom Matki Natury, w jaki sposób dowiesz się czegokolwiek o sobie?

Ziemia, to ludzkie Pole Działania. Dzięki temu każdy człowiek może poznać potencjał swego Ducha, doświadczyć go i zdeponować jako wiedzę w Powszechnym Polu Energetycznym. Każdy dzień jest sposobnością, by przyglądać się sobie i świadomie wybierać dokładnie ten aspekt Rzeczywistości wewnętrznej, którego doświadczyć pragniesz. Każdego dnia doświadczasz również skutków własnych wyborów, których dokonałeś w przeszłości. Zmiana jest możliwa jedynie wtedy, gdy urośniesz w wiedzę o sobie, o nowych elementach potencjału własnego. Zatem rozwój to największy zysk.

Miłość do własnego życia oznacza akceptację swej Pierwotnej Boskiej Natury i realizowanie własnego potencjału z szacunkiem dla swych wyborów i działania. Postrzeganie Źródła we wszystkim, co Jest, przejawia się w pełnym szacunku i zrozumienia stosunku do innych istot.

Miłość nie oznacza akceptacji krzywdy czy pogwałcenia zasad, które dana społeczność ustanowiła dla własnego najpełniejszego samo wyrażenia.

Przestrzeń do rozwoju przez zabawę, w której można bezpiecznie poznawać w doświadczeniu i rozwijać swój potencjał, może być budowana jedynie przez istoty, które otworzyły swoje serce na Miłość. Oznacza to, że potrafią w konfrontacji z innymi istotami dostrzegać w sobie niskie wibracje negatywnych emocji i myśli. Rozumieją, że świat zewnętrzny odbija jedynie ich wewnętrzne programy, stare wzorce, które można zmienić wtedy, gdy mamy świadomość ich posiadania. Nie oskarżają innych za własną twórczość i jej konsekwencje.

Wielu ludzi, zwłaszcza tych, którzy w swym garniturze genów nie posiadają dobrze ukształtowanego (lub odkrytego w Polu Energii Człowieka) poziomu emocjonalnego uważa, że Miłość, to jedynie ulotne uczucie, to przejaw słabości wewnętrznej. Miłość, to najpotężniejsza siła, która stanowi wraz ze Świadomością bazę do budowania Uniwersów.

Każda istota tworzy swoje doświadczenie Rzeczywistości, jak również swój własny garnitur genetyczny (ewolucyjnie). Wybór rozwoju poziomu uczuciowego oznacza doświadczanie Rzeczywistości w sposób wyjątkowy, niemożliwy do poznania dzięki najbardziej szczytnym myślom. Problem wielu ludzi dotyczy nieumiejętności zarządzania tym poziomem własnej istoty.

To, kim jesteś, widać w Twojej twórczości, Twoich codziennych wyborach, w stosunku do siebie i świata, który współtworzysz. Tematyka, którą się interesujesz określona jest przez Twoje poszukiwania, priorytety i preferencje. Koncepcje, które wprowadzasz w życie, pozwalają Ci na poznawanie siebie.  

Cudze doświadczenia mają jedynie wartość inspiracji. Korzystasz z tych, które umożliwiają Ci pełniejsze poznanie, głębsze doświadczenie siebie.

Utożsamienie się z drogą innego człowieka, korzystanie z jego doświadczeń i sposobów odkrywania siebie, wynika z braku rozumienia tego, Kim i po co tu jesteś.

Identyfikacja z drogą innej istoty często wynika z niskiej samooceny, braku miłości własnej. Celem życia jest odkrywanie siebie, własnej jedynej i niepowtarzalnej drogi powrotu do Duchowej Jedności, a nie powielanie metod innych, uznanych przez nas autorytetów.

Co łączy asertywność z miłością własną?
Z mojej perspektywy, asertywność jest wyrazem miłości własnej.

Jeśli człowiek kocha siebie i swoje życie, akceptuje własne rozumienie rzeczywistości, rozwija się zgodnie z wewnętrznym planem, szanuje również życie innych ludzi. Pozwala im na dokonywanie najstosowniejszych wyborów z ich punktu widzenia, bez względu na własny zysk czy stratę.

Tam, gdzie jest Miłość i Prawda w realizacji własnej, tam znajdziesz szacunek do siebie i innych. Wielu ludzi domaga się respektowania ich prawa do wolności w wyrażaniu siebie, ale czy oni sami respektują prawo do wolności słowa wyrażanego przez innych?

Każda istota ma prawo do wyrażanie siebie, swej własnej prawdy, swego subiektywnego oglądu rzeczywistości. W społecznościach, które budują model życia społecznego na Zasadzie Odrębności, narzucanie innym własnego oglądu jest powszechnie praktykowane.

Czy istnieje możliwość wypracowania wspólnej płaszczyzny porozumienia opartej na szacunku i obopólnym zrozumieniu w modelu rzeczywistości opartym na Zasadzie Odrębności?
Z mojego oglądu rzeczywistości - nie.

Model społeczny oparty o Zasadę Jedności stwarza warunki do swobodnego wyrażania potencjału wiedzy, którą respektują i szanują wszystkie istoty danej zbiorowości. Ponieważ Miłość jest przewodnią siłą, bazą do tworzenia, wzajemny szacunek, ciepło i serdeczność są naturalną konsekwencją sposobu funkcjonowania w obrębie relacji. W modelu opartym o Zasadę Odrębności, ludzie traktują siebie jak rywali, którzy nieustanie zagrażają ich interesom, z którymi trzeba walczyć. Nieustanna rywalizacja blokuje harmonijny przepływ myśli twórczej, uczuć i energii. To preludium do problemów natury zdrowotnej, osobistej i społecznej.