Od czego zależy jakość Twoich myśli i emocji?
Jakie działania podejmujesz na bazie myśli, które są generowane przez negatywne emocje?

W jaki sposób programujesz siebie?

Jaki procent Twoich działań pochodzi z nawykowego sposobu funkcjonowania, a jaki ma związek ze świadomością siebie na tu i teraz?

Jaką rolę pełnią emocje w programowaniu podświadomości?

Czy programowanie siebie ma wpływ na odkrycie potencjału własnego serca?

Czy nowe oprogramowanie zmienia komputer?
Co daje zmiana oprogramowania?

Czy oko może zobaczyć oko, czy czysty byt można poznać poprzez myśl?

Czemu służą i dokąd prowadzą adepta rozwoju, techniki wyciszania umysłu, uspokajania emocji i zmiany oprogramowania własnej podświadomości?

Jaka istnieje różnica pomiędzy świadomym i nieświadomym programowaniem własnej podświadomości?

Odwaga bycia sobą czy niechęć do konfrontacji "starych" przekonań z "nowymi" wyzwaniami?
Ucieczkowe reakcje systemu obrony psychologicznej często mylone są z odwagą głoszenia własnych poglądów.

Niechęć do zmiany często ma swe zasadzenie w lęku.

Im bardziej trzymasz się starych wzorców zachowań, tym więcej bólu w Twoim doświadczeniu rzeczywistości.

Życie płynie. Stare struktury, które spełniły swoją rolę, ulegają dezintegracji. Na ich bazie tworzone są nowe. Ich istnienie jest jak wszystko - tymczasowe.

Trudno jest odnaleźć siebie w nurcie nieustannie płynącej rzeki. Poczuj własne serce. Tylko ono jest dostrojone zawsze do symfonii życia.

Jesteś! To jest fakt. Reszta, to zmieniająca się, ewoluująca Rzeczywistość.

Czym, z Twojego oglądu rzeczywistości, są oferowane metody pracy nad sobą?

Czy świadomy swej własnej tożsamości człowiek oferuje programowanie jako sposób wyjścia z labiryntu przekonań?

Na czym polega różnica pomiędzy programowaniem umysłu, a otwieraniem serca na Miłość?

Kto i dlaczego przyzwala na manipulowanie własnym umysłem?
Czy realizacja z poziomu identyfikacji z potrzebami innych satysfakcjonuje?

Czy można poznać siebie oglądając świat cudzymi oczami?

Co jest dla Ciebie ważniejsze: Ty i realizacja Twoich marzeń, Twojego potencjału, czy wchłanianie atrakcyjnej papki złożonej z cudzych przekonań i doświadczeń, cudzej oferty na Twoje szczęśliwe życie?

Czym jest wiedza dla świadomego siebie i własnych potrzeb człowieka?

Co jest miernikiem rozwoju człowieka w Twoim rozumieniu Rzeczywistości?

Rzeczywistość jest odbiciem ludzkich przekonań - jako jednostki jak i całej społeczności. Jest lustrem zbiorowego umysłu, który tworzą wszyscy. Czy wyszydzając, ironizując, ośmieszając, dyskredytując czy manipulując obrazem postrzeganym w lustrze wpływamy realnie na jego pierwowzór w Rzeczywistości - w naszym umyśle?
Prawdziwa przemiana, to zmiana zawartości umysłu. Presja czy manipulacja, nie są stosownymi do tego celu narzędziami, a krytyka - rozwiązaniem problemu, jeśli nie potrafimy wskazać miejsca problemu i zaoferować inspiracji lub wiedzy, służących konstruktywnej zmianie.

Rozumiejąc, czym jest Rzeczywistość, wszelkie zmiany należy rozpocząć od rewizji własnych przekonań, które decydują o kształcie naszej indywidualnej kreacji. Współtworzenie przestrzeni życiowej oznacza odpowiedzialność za własną twórczość oraz współodpowiedzialność, jako wyraz zrozumienia, czym jest świat, który tworzymy. Z mojej perspektywy oznacza to dialog, w ramach którego wypracowana zostaje wspólna płaszczyzna do satysfakcjonującego funkcjonowania dla wszystkich uczestników danej zbiorowości.

Negowanie mądrości innych istot, to wyraz niewiedzy lub ignorancji dotyczący esencji Rzeczywistości. To również powód do pogłębiania wiedzy na ten temat.

Eskalacja różnic nie sprzyja harmonijnym rozwiązaniom. Forsowanie na siłę własnych przekonań, nasila konflikt.
Lekceważenie własnych poglądów, to wyraz braku szacunku dla własnego życia.

Dialog na bazie różnic poglądowych, oparty jedynie na wzajemnej manipulacji, to droga donikąd.