Wielu ludzi identyfikuje Miłość z wielkim uniesieniem, euforią towarzyszącą zakochaniu. Jednak stan ten nie jest wiecznotrwały, a wielki ogień często gaśnie szybciej, aniżeli byśmy się tego spodziewali.

Czyżby to była Miłość? Dlaczego jej ogień tak szybko zgasł... skoro wielu ludzi twierdzi, że Miłość jest wieczna, nieśmiertelna, potężna swą mocą.

Stan zakochania może, ale wcale nie musi być wstępem do odkrycia w swym sercu Miłości. Niektóre istoty w swej ewolucyjnej podróży skupiały energię psychiczną na innych aniżeli uczucia aspektach własnej istoty na przykład rozwijały inteligencję matematyczno-logiczną, kinestetyczną czy lingwistyczną. Uczucia, podobnie jak intelekt również należy rozwijać. Kwestią jest wybór narzędzi.

Co ma uczynić człowiek, który pragnie poznać bogactwo Miłości, ale jego uczucia sprowadzają się do chłodu emocjonalnego?

Myślę, że najbardziej istotnym elementem rozwoju człowieka jest akceptacja miejsca, w którym na dany moment jest. Potem należy poszukać okoliczności i sposobów, które pomogą odkryć ciepło własnego serca.

Twój wybór określa nie tylko dotychczasowe preferencje i priorytety czy cechy osobowości, które ukształtowałeś. Wyznacza również kierunek rozwoju wewnętrznych cech, które stanowią filtr postrzegania Jedynej Rzeczywistości i sposób jej doświadczania.

Najwłaściwszą inwestycją jest wielopoziomowy rozwój istoty promujący ją do wyższych wibracyjnie przestrzeni Rzeczywistości.

Miernikiem dla tak pojmowanego rozwoju jest zmiana sposobu postrzegania siebie i tego, co nazywamy zyskiem.

Czy kochający siebie człowiek wybiera działania w niskowibracyjnych przestrzeniach stworzonych przez złość, gniew, wściekłość i zazdrość? Czego tam poszukuje?

Czy tkwienie w oparach "ciemnej strony mocy" uszlachetnia czy "promuje" do pozostania na tym niskim, śmiercionośnym pułapie energii?

Trzeba dużych umiejętności uwalniania niskich wibracji, by "eksperymentować" w takich przestrzeniach. Czy jesteś na to gotów?

Wyciąganie istot ze światów wibracyjnie niskich praktykowało wielu bodhisatwów. Jednym z nich był Budda Niezmierzonego Współczucia - Avalokiteśwara. Wyciągał istoty ze światów niskowibracyjnych (piekielnych) i oferował życie w świecie bardziej godnym dla ludzkich istot. Kiedy zobaczył, że istoty te szybko wracają do starych sposobów życia, jego serce pękło.

Pośpiech, to atrybut ego-kreacji i sprzymierzeniec błędnych wyborów.

Złość, gniew, wściekłość, to atrybuty ciemnej strony mocy. Kto uległ ich energii, ma czego żałować.

Na zajęciach warsztatowych do uwolnienia energii złości, gniewu czy wściekłości, wykorzystywałam taniec, muzykę, krzyk, ruch autentyczny, elementy śmiechoterpaii, sztuki plastyczne, a nade wszystko, wspólną zabawę.

Elementy ruchu - wspólnej zabawy poprzez taniec czy ćwiczenia uwalniały blokady i pozwalały na wzrost poziomu energii.

Każdemu poziomowi energii przypisane są określone obrazy. Zmiana poziomu wibracji, przenosi człowieka do innej przestrzeni energetycznej.

Systematyczna praca z emocjonalnym poziomem danej istoty stabilizuje poziom wibracji w wyższych energetycznie przestrzeniach Rzeczywistości.

Rozwój emocjonalny prowadzi do odkrycia w sobie bezmiaru Miłości niezależnej od kogokolwiek czy czegokolwiek.

Nie warto żywić się negatywnymi emocjami, choć warto wykorzystać je jako źródło informacji o naszych niezaspokojonych potrzebach.

Jednym z elementów uzdrawiania jest zaspokojenie potrzeb, co oznacza, że wiemy, czego dotyczą, potrafimy je nazywać.

Nawyk, to druga natura człowieka. Tylko świadomość siebie na każdy moment może złamać łańcuchy nawyków.