Uczciwość, to kręgosłup zdrowej relacji.

Każda istota wybiera zgodnie z własnym odczuciem czy wyobrażeniem, czyli w harmonii z tym, co określa słowo - prawda. Ludzki umysł jest jednak tworem zmiennym, stąd prawda oparta na wyobrażeniu, to słoń na glinianych nogach, to rzeczywistość podlegająca nieustannej zmianie.

Pomyłka, to słowo najczęściej używane do określenia ulegającej zmianie prawdy zrodzonej z naszych wyobrażeń.

To, co czynimy dostrzegając pomyłkę jest uwarunkowane naszym poziomem rozwoju, a więc sposobem postrzegania i rozumienia siebie, swych potrzeb i rzeczywistości.

Jeśli szanujemy siebie i tym samym szacunkiem obdarowujemy innych, sygnalizujemy uczciwie swoją nową prawdę ze wskazaniem na siebie, jako źródło zmiany.

Z mojego osobistego doświadczenia wynika, że przyznanie się do błędu, to trudne wyzwanie dla wielu ludzi. Najczęściej obawiają się, że coś stracą lub kogoś zranią. Myślę, że największy chaos i cierpienie wnosi do wszelkich relacji kłamstwo, bądź niechęć do określenia uczciwie swojego stanowiska.

Prawda ludzka zmienia się. To pewnik. Relacje ewoluują. Przetrwają tylko te, którym towarzyszy prawda, a więc obopólny szacunek.