Według starożytnych tekstów wedyjskich, życie człowieka przebiega w 4 wymiarach: fizycznym, intelektualnym, socjalnym i duchowym. Każdy z tych poziomów rzeczywistości ma swoje prawa, które mają doprowadzić człowieka do stanu harmonii ze wszystkim, co Jest.

Dusza będąc najsubtelniejszą strukturą i nośnikiem świadomości znajduje się w gęstszym środowisku ciała subtelnego (psychiki).

Potrzebami subtelnego ciała są emocje i informacje, którymi dzielimy się między sobą.

Powłoką dla subtelnego ciała jest nośnik fizyczny, nasze ciało.

Ciało fizyczne istnieje dla urzeczywistnienia się materialnych potrzeb duszy.

Żeby wieczna dusza utożsamiła się z materialnym ciałem w celu uczestnictwa w ziemskiej grze, potrzebny jest cały kompleks subtelnych struktur przejściowych adaptujących subtelną Duszę do materii i skłaniających ją do poczucia się częścią tego świata.
Tymi subtelnymi strukturami przejściowymi między Duszą a ciałem są: umysł, inteligencja i fałszywe ego.
Tworzą one razem tymczasowego sobowtóra Duszy - uwarunkowaną świadomość, którą przyjmujemy za swoje prawdziwe ja.