Po czym rozpoznasz czy źródłem intencji jest Jedność miłości, czy Odrębność utożsamiającego się z ego materialnym, człowieka?

Jaką różnicę dostrzegasz pomiędzy wiedzą, której źródłem jest intuicja, a wiedzą generowaną przez umysł osobowy na bazie postrzegania świata zmysłów?

Czy widzisz, dlaczego nie można zmanipulować człowieka, którego serce jest otwarte na Miłość, który ją odczuwa i wyraża w swej ekspresji twórczej?

Czym się różnią następstwa kreacji w oparciu o odczuwanie jedności od kreacji na bazie odrębności zamanifestowanych form?

Istnieje tylko Jeden Duch.
Manifestuje się w wielości form.
Dopóki wierzysz w odrębność człowieka od innych form, dopóty porównujesz.
Kiedy doświadczysz jedności ze wszystkim, co Jest, porównania tracą rację bytu.
Zastępuje je Miłość i wsparcie.

***

Ażeby zmienił się Twój świat, trzeba zmienić siebie.
Nie z żądzy zmiany, ale z Miłości do siebie i z Miłością do Życia, jak również z otwartością na doświadczenie siebie w innych aspektach rzeczywistości.
Potrzebna jest wiedza, działanie i czas. Kiedy źródłem wiedzy jest zintegrowane serce z intuicyjnym wglądem, Twoje działanie staje się źródłem samopoznania.
Tym jest rozwój świadomości.

Rozwój świadomości to indywidualna podróż, dokładnie zaprojektowana przez Duszę.
Jej realizacja należy do człowieka, który poza Duszą posiada formę podlegającą siłom materialnej  natury: dobroci, pasji  i ignorancji. Dopóki posiadasz materialny nośnik, dopóty wybierasz pomiędzy Światłem, czyli urzeczywistnianiem Miłości, a niższymi wibracyjnie siłami materialnej natury.
Zewnętrzne okoliczności mają wpływ na Twój wybór. Mogą go ułatwiać bądź uniemożliwiać. Tutaj na Ziemi ta druga opcja jest powszechna.
Ale...
Wykorzystajmy każdą przeciwność jako wyzwanie do ujawnienia mocy własnej Duszy.

Wraz ze wzrostem świadomości, wzrasta odpowiedzialność. Jedność w odczuciu  manifestuje się jako odpowiedzialność za wszystko, co Jest.
Jedność wynikająca ze spekulacji umysłu to wybory ukierunkowane na zaspokojenie własnych potrzeb lub żądzy, to realizacja chwilowych kaprysów identyfikowana z wolnością.
Tymczasem, to jedynie dalszy etap realizacji na bazie starego paradygmatu — Zasady Odrębności, dla której najwyższym dobrem jest samorealizacja z poziomu identyfikacji z wtórną tożsamością Duszy (osobowością), a przedmiotowe traktowanie innych, to naturalna konsekwencja wyboru.
Dopóki nie odkryjemy Miłości w odczuciu,  dopóty  pojęcie Jedności będzie utopijną koncepcją.