Cisza jest domem Boga i człowieka. Człowiek poznaje głębię Boskiej Ciszy, jeśli się rozwija. Rozwój oznacza poznanie poprzez doświadczenie. W ten sposób człowiek ujawnia zawartość potencjału Ciszy. Dobro i zło w ludzkim doświadczeniu wynikają z dualizmu, czyli z identyfikacji z ego, umysłem, ciałem i inteligencją. Kiedy człowiek opuszcza poziom dualizmu w związku z rozwojem świadomości, powraca do świata duchowej jedności. Widzi jedynego Ducha wszędzie i we wszystkim. W praktyce oznacza to, że traktuje siebie na równi ze wszystkimi przejawami życia. W kreacji jest kochający i współczujący, sprawiedliwy miłosierny. Nie ocenia, bo kogóż miałby oceniać? Siebie? Nie osądza, bowiem dostrzega ludzką potrzebę i akceptuje wybór. Nie krzywdzi, bo skrzywdzony emanuje bólem i cierpieniem, które obciąża wszystko i wszystkich. Wybiera Miłość na przewodnika, bowiem tylko wtedy nie krzywdzi.

Nośnikiem Boskiej wiedzy w człowieku jest Dusza Najwyższa. Jej siedzibą jest każde ludzkie serce. Idź drogą Miłości. Rozwijaj się w harmonii z tym, co czujesz, a nigdy nie stracisz gruntu pod nogami. Doświadczysz siebie w dualistycznej przestrzeni w kategoriach, które sam wybierzesz, aby dorosnąć do doświadczenia jedności ze wszystkim, co Jest. Wówczas w naturalny sposób zmienisz swoje priorytety i działania. Będą następstwem głębokiego poczucia jedności. Wskazówki innych potraktujesz jako dar ich serca, ale pozostaniesz wierny sobie. To droga Prawdy, Prawdy własnego odczucia.

***

Człowiek zintegrowany z Prawdą i sercem własnym jest prawdziwym błogosławieństwem dla świata. Jego słowa to manifestacja energii Miłości, jego działanie jest Prawdą serca. Energia takiej istoty bez względu na poziom rozwoju świadomości, realnie wznosi świat do wyższych wibracji Jedynej Rzeczywistości.

***

Każda istota posiada w sobie Duszę Najwyższą. Każda zatem dysponuje Boską Mądrością w sobie. Warunkiem dostępu jest otwarcie serca na Miłość.

Życie to dar Najwyższego Stwórcy. Autonomia pozwala człowiekowi tworzyć swój świat w łonie Boga. To, co łączy świat Boga i człowieka, to pępowina Miłości. Kiedy człowiek odcina się od Miłości, odcina świadomy kontakt za Stwórcą, choć nadal przebywa w Macierzy. Jego rozwój dokonuje się na bazie umysłu pozbawionego Miłości, a więc łączności z Bogiem.

***

Boska Świadomość stworzyła całą manifestację poprzez Miłość. To Miłość łączy wszystkie poziomy istnienia. To Miłość inicjuje powrotną podróż do jedności z Bogiem. Istnieje wiele etapów tej podróży. Starożytni nazywali je poziomami świadomości.

***

Bóg Jest mieszkańcem każdego ludzkiego serca. Wie wszystko o wszystkich. Otwierając serce na Miłość, otwierasz drzwi Bogu do własnego życia i tworzonego przez siebie świata.

***

Miłość jest Boską Energią tworzenia. Kto dotarł do własnego serca i wyraża siebie poprzez Miłość, zmierza do integracji z Miłością Boską.

Świat, albo jak kto woli, rzeczywistość uzgodnioną, tworzą wszyscy ludzie. Odzwierciedla zawartość ich umysłów. Ażeby zmienił się świat, musi zmienić się człowiek. Drogą do zmiany jest odkrycie Miłości i transformacja swego postrzegania, dzięki podniesieniu wibracji w działaniu na bazie jej odczucia i medytacji.

***

"Królestwo jest tu, wśród was." - Ewg.
Kto je postrzega?
Kto doświadcza?
Ten człowiek, który wzrósł energetycznie do odkrycia siebie jako Duszy i czerpie inspiracje do tworzenia swej rzeczywistości z jej potencjału na bazie odczuwania Miłości.
Jedność w wielości i wielość w jedności określa taki sposób manifestacji społeczności, która kreuje na bazie Miłości z potencjału Duszy.

***

Miłość, to Energia Stwórcza Boga. Człowiek odkrywa ją wtedy, kiedy koncentruje swoje wybory i w ślad za nimi - doświadczenia, na odczuciu serca własnego. Rozwój serca, to proces wzrostu wibracji Miłości, któremu towarzyszy transformacja ludzkiej świadomości, a więc postrzegania i doświadczania siebie.