Człowiek identyfikujący się z ciałem rozwija się w oparciu o informacje świata zmysłów. Miłość do siebie i innych warunkuje wzrost poziomu wibracji całości istoty i odkrycie swojej duchowej natury. Dalsza wiedza płynie poprzez intuicyjny wgląd. Wiedza uzyskana dzięki intuicji służy jako baza do tworzenia doświadczeń wysokowibracyjnych i stabilnemu podążaniu do integracji ze Światłem. Integracja ze Światłem oznacza stanie się Światłem. Dalszy rozwój dokonuje się w wyższym wymiarze Jedynej Rzeczywistości. Dla ludzkości to czwarty wymiar, gdzie nadal istnieje forma, choć można ją zmieniać zgodnie z własną wolą.

***

Kiedy podążasz do jedności ze Światłem, potrzebujesz wiedzy i Miłości. Kiedy stajesz się Światłem, Miłość jest Twoją Naturą, a wraz z nią wrażliwość i współczucie, brak oceniania i krytyki, ale spostrzeżenia, które pokornemu człowiekowi odkrywają nowe wrota do urzeczywistnienia. Pokora i współczucie są naturalnym sposobem manifestacji, a działanie wypływa z odczuwania jedności ze wszystkim i wszystkimi.

***

Ocenianie innych z perspektywy własnego oglądu rzeczywistości jest uwarunkowane oczekiwaniami. Jeśli chcesz zrozumieć sposób ekspresji innej istoty "załóż jej buty i przejdź tysiąc mil" - przysłowie indiańskie. Wówczas przestaniesz oceniać. Może zdarzyć się, że otworzysz swoje serce na współczucie lub miłość, czego Ci życzę.

Zanim kogokolwiek osądzisz, sklasyfikujesz, ocenisz spójrz na siebie, swoje wybory. Tam szukaj odpowiedzi na problemy w komunikacji z innymi.
Jeśli budujesz w ramach komunikacji sztuczne bariery, dystans, nie oczekuj na zachowania pełne ciepła serca, na odczucie bliskości.
Co człowiek posieje, to zbiera. Zauważ w skutkach własnych wyborów, błędy i zmień przekonania na bazie których budujesz relacje. Temu służy każde doświadczenie.

Miłość, to baza do harmonijnej komunikacji. Jeśli kochasz w odczuciu (a nie tylko w wyobrażeniu), jesteś otwarty na wymianę wiedzy i uczuć. Z radością i entuzjazmem dzielisz się wszystkim, co posiadasz.
Najpiękniejsze relacje budują ludzie, którzy mają wspólne cele, których łączy Miłość.
Jeśli zabraknie Miłości, lub komunikacja bazuje na Miłości w wyobrażeniu bądź oświeconej interesowności, służącej rozwojowi wielkiego ego,  relacja rozpada się.
Rozpad relacji, to informacja zwrotna - skutek wyboru odległego od Miłości w odczuciu.
Obwinianie innych za dalekie od języka serca własne  wybory, to mechanizm obronny, który ugruntowuje stagnację w rozwoju.

Bezwarunkowa akceptacja, to atrybut Miłości Uniwersalnej.
Słońce świeci dla wszystkich, podobnie jak deszcz, który zasila w wodę, kwiaty w ogrodzie, w takim samym stopniu, jak chwasty na bagnach. Wszystko jest zgodne z Boskim porządkiem. Człowiek dostrzega jedynie to, na co pozwala mu jego osobisty filtr, ukształtowane karmicznie okno postrzegania.
Boskie życie, to kreacja z głębin Ciszy bez względu na reakcję świata. Reakcja świata jest uwarunkowana poziomem rozwoju tych, do których przesłanie trafia.

***

Na obecnym poziomie rozwoju ludzkiej świadomości istnieją obok siebie przeciwieństwa. Smutek i radość, miłość i nienawiść, dobro i zło, noc i dzień itd. Akceptacja siebie jako istoty percypującej w wąskim spektrum postrzegania zmysłowego, to baza do badania siebie i poszerzania pola działania, a tym samym odkryć nowych możliwości twórczych. Samoobserwacja w ramach konfrontacji ze światem, to główne źródło wiedzy o sobie i swym potencjale. Najwyższy wybór płynie z realizacji siebie poprzez Miłość. Taki wybór wiąże się również z pojęciem uzdrawiania przez kreatywność. Realizacja na bazie odczucia Miłości, to droga do doświadczenia siebie, jako istoty duchowej, to również konieczny etap rozwoju do pełni integracji Duszy z Duchem.

Istnieje wiele poziomów Ciszy i wiedzy. Często wiedza z wyższego potencjału Duszy jest niezrozumiała dla istot znajdujących się na niższym poziomie rozwoju świadomości. Wówczas jest często przez takie istoty negowana, wyszydzana, szykanowana. Kiedy ludzie wzrosną do jej zrozumienia, nie pamiętają jak wiele bólu zadali pionierom, jaką cenę zapłacili pierwsi orędownicy wiedzy.

***

Dusza jest samym życiem, energią, podstawą istnienia człowieka. Sposób realizacji danej istoty jest informacją zwrotną dotyczącą poziomu rozwoju jej świadomości, w tym wiedzy o swej tożsamości i łączności z Bogiem. Im wyższy poziom rozwoju, tym klarowniejsza wiedza dotycząca swego miejsca w podróży do integracji ze Światłem, czyli wniebowstąpienia. Wielu ludzi, których spotkałam utożsamiło siebie z przekazami ze światów subtelnych, jednocześnie tkwiąc po uszy w gęstym świecie niskich energii. To oszukiwanie siebie, nie mówiąc o innych.