Poznałam wielu medytujących ludzi, podobnie jak i ludzi korzystających z substancji zmieniających stan świadomości. Patrzyłam, jak często bezradnie kręcą się wokół własnej osi, rezygnują z towarzystwa bliskich osób, eksperymentują z nowymi halucynogenami oszukując siebie i innych, że kroczą drogą wzrostu świadomości.

Wchodzą w wiele interakcji budując kolejny labirynt.
Ale nie tędy droga.

Umysł, na którym ludzie często zawieszają swoje "poznanie", to narzędzie, przetwornik wibracji, a nie rzeczywistość.

Mapa rozwoju zapisana jest w każdym ludzkim sercu. Można do niej dotrzeć uwalniając serce od emocjonalnego bólu, cierpienia i lęku.

Kreacja pomnażająca emocjonalny ból, to droga oddalająca człowieka od niego samego.

Bazą dla tego rodzaju kreacji jest żądza podsycana przez wszechobecną reklamę, ramię drapieżników.

Nafaszerowany narkotykami - reklamą umysł ma problem z odróżnieniem tego, co jest właściwe, a co nie. Jeśli nie włączymy kolejnego systemu informacyjnego - własnej emocjonalności, pogubimy się w tej pajęczynie. Wymaga to jednak szacunku do siebie i tego, jak traktujemy informację, którą one niosą w konfrontacji ze światem zewnętrznym. Często ulegamy manipulacji, często nie ufamy sobie. To błąd.

Potencjał twórczy człowieka, którego wizjonerzy są bardziej świadomi, to jedynie możliwość. To, czy skorzystamy z inspiracji płynących w marzeniach, wizjach, przeczuciach, zależy od naszego rozumienia ich treści, możliwości kreatywnych i chęci do działania.

Spotkałam sporą grupę ludzi obdarzonych dużymi możliwościami wizjonerskimi. Postrzegali obrazy, które dla istot żyjących w trzecim wymiarze są zazwyczaj rzadko dostępne. Ich problem tkwił w przekonaniu, że wszystko, co widzą ma przyjść samo, bez wysiłku z ich strony, bez zaangażowania. Zapomnieli, że potencjał to jedynie możliwość, szlachetne marzenie, a jego realizacja, to wyzwanie tu na Ziemi. Jeśli są możliwości realizacyjne możemy korzystać z bogactwa wizji i krok po kroku tworzyć swoją własną rzeczywistość opierając się na w ten sposób uzyskanej informacji. Jeśli są trudności zewnętrzne lub nie posiadamy określonego potrzebą zespołu cech wewnętrznych, nasza realizacja musi poczekać.

Kilka lat temu jedna z moich pacjentek wybrała się w podróż do Australii. Marzyła o pływaniu z... rekinami. Bardzo chciała doświadczyć tej przygody i kiedy uzyskała stosowne fundusze, pojechała. Przetrwała długą podróż i... utknęła w Sydney. W chwili znalezienia się w pokoju hotelowym, rozpoczęła kilkudniową walkę z lękiem. To był paraliżujący strach. Nigdy takiego nie odczuwała i nie rozumiała też przyczyny.

Jakże często w mej ziemskiej podróży słyszałam stwierdzenie: Miłość jest niepraktyczna. Może być dodatkiem do... sukcesu zawodowego, rozwoju osobistego, pieniędzy i tak dalej. Myślę, ze ludzie często mylą pojęcia. Zauroczenie, zachwyt, potrzeba seksualna, euforia czy ekstaza, to jedne z wielu atrybutów Miłości, ale realna Miłość, to potężna Energia stwórcza, która uruchamia wszelkie tworzenie.

Dotarcie do jej mocy we własnym sercu, zanurzenie się w jej nieskończonym, nieograniczonym potencjale i czerpanie inspiracji z jego odczucia, to odkrywcza podróż ze spokojem i radością w sercu, która umożliwia poznawanie swej własnej istoty w wielowymiarowej rzeczywistości i doświadczenie zgodne z wyborem realizującym naszą potrzebę.

Miłość jest jak źródło, które wciąż odkrywa przed nami swoje nowe oblicze. Nuda, którą wielu poznanych przeze mnie ludzi usiłuje zminimalizować poprzez konsumpcję, nie istnieje w życiu człowieka zintegrowanego z Energią Miłości serca własnego.

Przebłyskiem integracji z Energią Miłości jest działanie określane jako twórcza pasja.

Drzewo poznajemy po owocach, a wielkość człowieka po czynach.

Popatrz na swoje wybory, na relacje i sposób w jaki traktujesz innych. Ujrzysz swe realnie ukształtowane cechy, które stanowią bazę do tworzenia i doświadczania rzeczywistości. Masz wówczas szansę dostrzec źródło Twojego niespełnienia.

Jeśli doświadczasz swej Prawdziwej Natury, dystans w stosunkach z innymi zanika. Dystans, wyniosłość są wyrazem niewiedzy o swej pierwotnej tożsamości.

Prawdą jest duchowa natura wszystkiego. Z niej pochodzimy wszyscy bez względu na poziom rozwoju.

Otwartość, serdeczność, ciepło w relacjach, to wyraz Miłości Uniwersalnej. Dystans, to wyraz głęboko ukrytego lęku lub żądzy bycia ponad innymi.

Jeśli dotarłeś w swej ziemskiej podróży do Miłości w odczuciu, wyrażasz ją w każdym przejawie życia. Otulasz Miłością każdy aspekt własnej rzeczywistości, wspierasz, pielęgnujesz i doglądasz ludzi, z którymi tworzysz, bo odczuwasz jedność.

Akceptacja i szacunek dla każdej formy życia wynikają z wiedzy o jedności. Nie oznacza to tolerancji wobec przemocy czy obojętności wobec bólu i cierpienia. Brak reakcji dla agresora eskaluje jego agresywne zachowanie, a obojętność wobec cierpiących, ujawnia brak dostępu do miłości we własnym sercu.

Agresja w odpowiedzi na agresywne zachowanie świadczy o nieumiejętności zarządzania emocjonalnym poziomem życia. Jest również nieskutecznym sposobem na pozytywne rozwiązanie naszych problemów.