Wszyscy jesteśmy iskierkami z tego samego ogniska. Wszyscy jesteśmy nośnikami Energii Źródła, ale czy wszyscy potrafimy wyrażać jego potencjał, wzniecić ogień?

Kiedy wyrażasz potencjał Źródła?

Potencjał, to jedynie możliwość. Aby doświadczyć własnego potencjału potrzebne jest działanie.

Potencjał Źródła, to czysta Świadomość z której rodzi się: Boska Miłość, Piękno i Mądrość. Podobnie jak w świecie barw, białe światło jest źródłem trzech podstawowych kolorów, które dają początek innym barwom pośrednim.
Czy i w jakim stopniu wyrażamy potencjał Źródła, zależy od naszego rozumienia siebie i świata, który współtworzymy i którego doświadczamy.

Potencjał nie wyrażony jest jak iskierka, która z wielkim impetem wyrzucona z ogniska, gaśnie.

Dla wzniecenia ognia potrzeba odpowiednich warunków zewnętrznych i sprzyjającej aury.

Sprzyjające okoliczności do wyrażenia własnego potencjału zależą od poziomu rozwoju świadomości istot, z którymi współtworzymy. Niezmiernie trudno wyrazić potencjał źródła, kiedy istoty w swoim rozumieniu i tworzeniu rzeczywistości kierują się Zasadą Odrębności. Wówczas życiowe doświadczenie jest zdominowane przez rywalizację i kształtuje cechy charakteru, które mają na celu przetrwanie, a nie precyzję i piękno samo wyrażenia swego potencjału, w którym zawiera się Prawda o nas.

Wielu poznanych przeze mnie ludzi pragnie doświadczyć bajkowego życia, życia w komforcie uczuciowym, zawodowym i finansowym. Ich tęsknota wyraża się, choćby na FB poprzez wystawianie bajkowych zdjęć, pięknych krajobrazów czy mądrości wyrażanej poprzez słowa, swoje, bądź uznanych autorytetów.

Często istoty te wkładają wiele pracy dla realizacji własnych marzeń, ale po pewnym czasie, zniechęcone, rozczarowane rezultatami odbiegającymi od wyobrażeń, rezygnują.

Są również i tacy, którzy rezygnując z własnych marzeń, "uciekają" od rzeczywistych wyzwań życiowych w świat odległy od ich pragnień, ale z ich punktu widzenia osiągalny w realizacji i lukratywny z perspektywy społecznego uznania. Nie biorą pod uwagę oczywistego faktu, że ich własny, realny rozwój, zawsze wiąże się z wykonywaniem czynności (lub brakiem działania), jeśli dana istota w sposób naturalny, cieszy się z własnego wyboru.

Dlaczego rezygnujemy z tworzenia życia na którym nam zależy?
Dlaczego poddajemy się negatywnym opiniom bądź osądowi innych?
Dlaczego nie ufamy sobie, swojemu sercu?

Każda ludzka istota, to cząstka Absolutu, Źródła wszystkiego, co JEST. Skąd płynie zwątpienie, skąd pomysł, że to właśnie my zostaliśmy pozbawieni tej cząstki potencjału, dzięki któremu możemy stworzyć, to czego pragniemy?

Miłość, to Energia, potężna siła wprawiająca w ruch wszystko. Kierunek ruchu określa pragnienie doświadczenia tego, co niedotykalne, nienamacalne.

Ludzka uczuciowość ma szerokie spektrum doznań. Dzięki uczuciom możemy pełniej poznać to, co zamieszkuje nasz świat marzeń, doświadczyć własnego potencjału twórczego na wielość sposobów. Miłość jest w pasmie uczuć najcenniejszym diamentem. Potężna, a jednocześnie subtelna, delikatna, a zarazem mocna, krucha, a jednocześnie twarda, wymaga dla urzeczywistnienia bardzo różnorodnych warunków w zależności od tego, jaki aspekt Miłości w sobie pragniemy poznać w doświadczeniu.

Jeśli czujesz Miłość, wszystko, co czynisz emanuje jej wibracją i w dosłownym tego słowa znaczeniu: wspiera, motywuje, uzdrawia i upiększa Twoje środowisko życia i tych, z którymi je współtworzysz.

Miłość nie eksperymentuje na uczuciach, nie bawi się nimi, bowiem godziwość jest jednym z jej atrybutów.

Miłość z poziomu wyobrażenia różni się od uczucia nazywanego miłością. Może być preludium do rozwoju Energii Miłości na poziomie uczuć. Ponieważ istota kocha w wyobrażeniu, taki rodzaj miłości nie posiada atrybutów, jakimi dysponuje i wyraża się w naturalny sposób, istota kochająca poprzez serce.

Odczucie, to wiedza intuicyjna, skutek przeszłych doświadczeń. Stanowi, co prawda bazę dla obecnego doświadczenia życiowego, ale nie powinna ramować go, ale dawać możliwość transformowania dotychczas ukształtowanych przekonań, a co z tym się wiąże - naszej kreacji i sposobu postrzegania siebie.

Transformacja przekonań uruchamia tworzenie nowej rzeczywistości w sposób naturalny, odległej w różny sposób od pierwotnej bazy.

Każda myśl, każde słowo, działanie lub zaniechanie działania tworzą ludzkie doświadczenie. Na skutki w tym wymiarze często trzeba poczekać, ale z punktu widzenia matematyki ducha nadejdą i precyzyjnie odzwierciedlą to, co wybraliśmy.

Świadomy wybór zakłada przewidywalność. Wielu ludzi, z którymi miałam przyjemność pracować w ramach działalności warsztatowej, usiłowało w wyborach kierować się jedynie własnymi odczuciami. Byli zamknięci na wiedzę płynącą do nich z poziomu ich własnego doświadczenia, że nie wspomnę o innych kanałach jej przepływu, choćby przez inne istoty.