Z uwagi na poziom rozwoju, wiedza, którą człowiek wykorzystuje w doświadczeniu, rezonuje z jego poziomem wibracji. Z wyższego poziomu rozwoju świadomości, może wydawać się nieistotna i nieatrakcyjna, lecz konieczna do realnego wzrostu człowieka. Prawdziwy rozwój dokonuje się bowiem dzięki doświadczeniom, a nie spekulacji na poziomie umysłu.
***
Każda istota posiada we własnym sercu Duszę Najwyższą, zatem każdy człowiek ma mistrza w sobie. Wiedza innych, kochających istot może wspierać uzdrawianie bądź proces otwarcia na dostęp do Boskiego potencjału.
***
Wiedza służy wzrostowi świadomości, jeśli wykorzystamy ją w praktyce. Poziom rozwoju warunkuje dostęp do wiedzy. O możliwościach realizacji decyduje środowisko życia. Jeśli odkrywamy rolę Miłości w procesie, rozwój nabiera tempa. Finałem rozwoju na etapie informacji płynących że świata zmysłów, które stanowią bazę do tworzenia jest przebudzenie na duchową tożsamość. Od tego etapu bazą do tworzenia doświadczeń jest wiedza płynąca przez wgląd intuicyjny.
Doświadczenia kreowane na bazie informacji z potencjału Duszy służą podnoszeniu wibracji własnej tudzież służą całej manifestacji. Transformacja Ziemi jest uwarunkowana transformacją ludzkiej świadomości. ŚWIATŁO, które płynie na Ziemię może być utrzymane przez ludzi, którzy potrafią to uczynić.
***
Moc realizacji zawsze jest zintegrowana z mocą serca. Dlaczego? Dlatego, że całą manifestację stworzyła Boska Świadomość poprzez Energię Miłości. Człowiek o otwartym na odczuwanie Miłości sercu, powtarza akt Boskiej twórczości, dzięki Energii Miłości. Kreacja serca, bez względu na poziom rozwoju, niesie optymalne doświadczenie i opcjonalny wzrost poziomu wibracji. Jest również odpowiedzialna za stabilizację uzyskanego poziomu wibracji, bowiem w umyśle podporządkowanym sercu, panuje harmonia i spokój.
***
Mistrzem życia jest istota kreująca na bazie Miłości z potencjału Duszy.
***
Miłość Boga manifestuje się na wielość sposobów. Człowiek wybiera to, na co otworzył swe zmysły czy też nadzmysły duchowe. Piękno i wrażliwość otwierają człowieka na cuda stworzenia - piękno natury, czar księżycowego światła, ciepło słońca, urokliwy śpiew ptaków czy oczy dziecka zdumionego różnorodnością bodźców płynących przez zmysły, wreszcie cudowność relacji, dzięki którym człowiek może skonfrontować swój sposób postrzegania z innymi, doświadczyć tego, co nie jest możliwe w pojedynkę.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Zdjęcie autorstwa Ghulam Murtaza z Unsplash