Zanim rozpoczniesz budować dom, uzgadniasz z architektem projekt, który będzie najpełniej służył realizacji Twoich potrzeb dotyczących funkcjonowania w ognisku domowym. To samo dotyczy innych aspektów Twej rzeczywistości, pracy, relacji osobistych czy społecznych, hobby, czy sposobów pozyskiwania wiedzy. Wówczas doświadczasz harmonii i spokoju - warunków dobrego, spełnionego życia i dalszego rozwoju.
Nie "gromadzisz" ludzi, wiedzy, gadżetów, jeśli w Twoim sercu brzmią dźwięki Miłości czy Ciszy. Jesteś głęboko przekonany, że to czego właśnie tu i teraz potrzebujesz dla pełni swego najwyższego wyrażenia czy wzrostu - posiadasz.
Z wdzięcznością kochającej i respektującej potrzeby swoje jak również innych uczestników biesiady, z łatwością rozstajesz się z elementami, które do tej pory wypełniały Twój harmonogram dnia służąc z troską Twemu rozwojowi i podążasz w rytm odczucia własnego serca, do nowych wyzwań, do przestrzeni, które są dla Ciebie okryte tajemnicą.
Nie rozwiniesz się wciąż powtarzając te same rytuały.
Szanuj tych, którzy pomogli Ci wzrosnąć na nowy pułap zrozumienia siebie. Wszyscy jesteśmy Jednym Duchem, choć postrzegamy i doświadczamy z wielości perspektyw.
Miłość nie nosi maski. Jest Energią tworzenia i stworzenia. Tworzy w harmonii ze wszystkim, co Jest. Maska często jest ochroną przed dezintegracją osobowości, ale kiedy wzrośniesz w wewnętrzną moc, porzucasz ją. Niekiedy maska skrywa tajemnice, do odkrycia której inni muszą dorosnąć.
W swej Pierwotnej Boskiej Naturze jesteśmy Pustką, Ciszą. Nasza osobowość jest jedynie skutkiem wyobrażeń i doświadczeń. Utrwalane przekonanie o tożsamości odrębnej od wszystkiego, prowadzi do rozwoju różnorodnych interakcji i doświadczenia bogactwa Ducha. Niezależnie jednak od roli, którą pragniemy kreować, ważna jest pamięć o swej Prawdzie wewnętrznej i dostęp do Jej potencjału.
Rozwój inicjuje określenie potrzeb, a następnie ich realizacja w miarę możliwości, osobistych talentów i cech wewnętrznych.
Realne potrzeby wiążą się z informacją niesioną przez system emocji (układ równowagi wewnętrznej).
Wyobrażone potrzeby wynikają z żądzy bycia w innym miejscu własnego doświadczenia.
Jeśli realizujesz realne potrzeby ( zdrowia, zabawy, zrozumienia, interakcji społecznej, układu partnerskiego itp.), zawsze wzrastasz w wiedzę.
Wiedza o Tobie, czyli tej istocie, którą na dany moment ewolucji jesteś, daje możliwości tworzenia i doświadczenia pełniej siebie samego.
W ten sposób Jedyny Duch doświadcza Siebie przez Ciebie.
Poznanie dzięki doświadczeniu wymaga narzędzi, które Duch stwarza dla pełniejszego poznania. Ciało fizyczne jest jednym z nich.
Życie to proces, droga tysiąca przemian, w których Duch ma możliwość doświadczenia Siebie wciąż w nowej perspektywie.
Im mniejsze ego danej istoty, tym większa integracja z Duchem w sobie, tym bardziej zrozumiałe życie i jego doświadczenie.
Spójrz na ludzi z wielkim ego. Oni dostrzegają jedynie siebie, a tak naprawdę wyobrażenie o tym, kim są. Jacy oni pyszni, dumni, niedostępni.
Dystans, którym się wyrażają, ukrywa ich słabości. Muszą być czujni, uważni, by ich mity o własnej wielkości nie zostały podważone.
Jakże oni są spięci, jakże obawiają się o swój wizerunek, o dobre zdanie innych. Jakże cierpią, gdy ktoś niszczy ich wyobrażenia o sobie.
To jest cena identyfikacji z wielkim ego. Ból, cierpienie i zero radości, bez względu na dokonania własne. Ale do takich wniosków wiedzie życie.
Jeśli jesteś sobą, dokładnie tą osobą którą czujesz, życie niesie ogrom wiedzy o Twoim potencjale. Szybko się uczysz i ewoluujesz. Nie martwisz się o innych, co myślą czy mówią. Jesteś mocno osadzony we własnym sercu i własnej Prawdzie. Odważnie stawiasz czoło wyzwaniom. Wiesz, że ich odbiór Twojej istoty jest uwarunkowany ich wewnętrznym zaprogramowaniem i niewiele ma wspólnego z Tobą.
Dla rozwijającej się istoty, życie i jego doświadczenia są najlepszym miernikiem. Obserwując siebie potrafisz określić miejsce rozwoju. Wielu ludzi nosi maskę na masce. To zagubione istoty z wielkim wyobrażeniem o sobie, ale brakiem realizacji.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Ilustracja: "Light and colors" autorstwa Miyako Koumura.