Pojęcie doskonałość nie dotyczy realizacji z góry założonego stanu bytu. Odzwierciedla raczej precyzję z jaką wyrażamy siebie na każdy moment życia w związku z posiadanymi talentami, cechami, preferencjami, predyspozycjami i wyobrażeniami. Doskonałe samo wyrażenie nie oznacza zakończenia procesu rozwoju osobistego. Wnioski płynące z doświadczenia siebie mogą ukierunkować nasz rozwój na bardziej świadomą realizację, która wynika ze zrozumienia, że to my tworzymy swój świat i samych siebie.
Kiedy dostrzegamy konieczność rozwoju emocjonalnego?
Z mojej perspektywy wtedy, gdy zaczynamy dostrzegać rolę emocji w procesie twórczym.
Z moich obserwacji najczęściej dostrzegamy zgubny wpływ emocji na realizację naszych inspiracji.
Doświadczamy na przykład destrukcyjnego wpływu lęku na samopoczucie i stan zdrowia, obserwujemy zgubny wpływ niekontrolowanego wyrażania negatywnych emocji na relacje osobiste, zawodowe i społeczne, dostrzegamy, że możliwość cieszenia się sobą i naszą codzienną twórczością zależy nie tylko od korzystnego przebiegu zewnętrznych zdarzeń, ale w dużej mierze od możliwości utrzymania pozytywnych emocji własnych na najwyższym poziomie do jakiego dostęp posiadamy.
Z uwagi na fakt, iż emocje stanowią system informacyjny, tłumienie ich i reakcje ucieczkowe znane z mechanizmów obrony psychologicznej, uniemożliwiają dotarcie do źródła problemu.
Często, również istnieje potrzeba wsparcia ze strony innego człowieka, który poprzez samą obecność staje się dla nas lustrem, dzięki któremu werbalizując nasze samopoczucie, możemy wychwycić przyczynę ich pojawienia się w naszym doświadczeniu.
Nasze działania wokół emocjonalnego poziomu uzależnione są najczęściej od stanu spustoszenia, jaki wywołały doświadczenia w ramach których dominowały emocje negatywne. Z perspektywy pracy lekarza, nieumiejętność zarządzania emocjami przekłada się najczęściej na zespół schorzeń zwanych psychosomatycznymi.
Samoobserwacja jest znakomitym narzędziem, dzięki któremu uzyskujemy wiedzę o sobie, o naszym potencjale, o sposobie reagowania, w którym odzwierciedlają się indywidualne przekonania, preferencje i priorytety. Możemy również zadecydować czy nasze dotychczasowe przekonania korespondują z odczuciami, uzyskaną w procesie życia wiedzą, naszymi zmieniającymi się potrzebami i możliwościami realizacyjnymi.
Życie, to proces w ramach którego postrzegamy, doświadczamy, odczuwamy i decydujemy o kolejnym wyborze wzbogaceni wiedzą płynącą z doświadczenia i rejestrowaną dzięki samoobserwacji.
Jeśli koncentrujemy uwagę na zewnętrznych elementach rzeczywistości, niewiele dowiemy się o sobie, a co z tym się wiąże, nie wzbogacimy się w wiedzę o naszych realnych możliwościach. Często również brak rozeznania sprawia, że podejmujemy decyzje, które w realizacji niosą ból i cierpienie.
Jak już wspomniałam nasze zainteresowanie emocjonalnym poziomem warunkują najczęściej doświadczenia niosące ból i cierpienie.
Obserwuj siebie. Zobacz w jaki sposób nawykowo reagujesz na sytuacje, które niosą przykre doznania? Nie obwiniaj innych, nie osądzaj, ale uważnie obserwuj siebie. Popatrz na reakcję innych ludzi na tę samą sytuację. Jak oni reagują? Samoobserwacja, to kopalnia wiedzy o sobie. Spostrzeżenie bez osądu daje możliwość uruchomienia efektywnych rozwiązań.
Jakie są, Twoim zdaniem, skutki nawykowego tłumienia bólu emocjonalnego?
Nawykowo tłumione emocje udaremniają dostęp do potężnej lecz jednocześnie subtelnej energii Miłości.
Świat zewnętrzny, to lustro, w którym przegląda się nasz umysł. Jest tyle "światów", ilu ludzi. Istnieje również rzeczywistość uzgodniona, wspólna platforma tworzenia i doświadczania.
Świat wirtualny jest również platformą, dzięki której możemy komunikować się, wymieniać poglądy, wspierać, poszerzać w zabawie perspektywę postrzegania i doświadczania rzeczywistości. Tematyka postów, która przyciąga nasz wzrok jest informacją o nas dla nas.
Co uzyskujemy obserwując siebie w trakcie oglądania obrazów czy studiowania tekstów?
Wiedzę o sobie, o swoim sposobie postrzegania i doświadczania rzeczywistości, o własnych priorytetach i preferencjach, o bólu, który może zostać ujawniony dzięki zawartym tu elementom wiedzy. Świadomość bólu psychicznego umożliwia nam jego uwolnienie.
Czym jest, z Twojego oglądu rzeczywistości, rozwój?
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Ilustracja: "Simply Heleniums" autorstwa Jacky Parker