Gdzie Miłość jest Źródłem, tam Jedność jest urzeczywistnieniem.
Czy prawda mojego odczucia jest tym samym, co prawda Twojego odczucia?
Kiedy moja prawda i Twoja prawda w odczuciu stają się jednością?
Odczucie Miłości integruje.
Znikają podziały i odmienność poglądów, których źródłem jest umysł osobowy.
Pojawia się akceptacja i zrozumienie, otwartość i wymiana, pogłębienie wiedzy o sobie i rzeczywistości.
Realizacja z poziomu Miłości Uniwersalnej to droga uwolnienia od starych wzorców twórczości, zbudowanych w oparciu o wyobrażenia, często pozbawione Miłości w odczuciu. Tym samym to droga uzdrawiania na najgłębszym poziomie naszej istoty i rozwoju. Finalizuje w zmianie wymiarów.
Wszystkie definicje ewoluują wraz z naszym rozwojem rozumianym jako wzrost poziomu wibracji i poszerzenie postrzegania rzeczywistości.
Starożytne Wedy odnoszą rozwój człowieka do dominujących w jego urzeczywistnieniu trzech sił materialnej natury: siły dobroci, siły pasji i siły ignorancji.
Realizacja na bazie dominującej siły wiąże się z wibracją, jaką dysponujemy jako uwarunkowana świadomość.
Dla przykładu:
Wiedza, dzięki której można wiedzieć jedną, niepodzielną naturę duchową we wszystkich istotach, mimo iż rozdzielone są na niezliczone formy, jest wiedzą w sile dobroci.
Wiedza, która daje wizje różnych typów żywych istot zamieszkujących różne ciała, jest wiedzą w sile pasji.
A wiedza, która przywiązuje do jednego typu pracy traktowanej jako wszystko we wszystkim, bez znajomości prawdy, jest wiedzą w sile ignorancji.
Wszystko, cokolwiek wybieramy, określa miejsce urzeczywistnienia naszej Esencji, naszej prawdziwej tożsamości.
Definicja pojęcia "szczęście" według starożytnych Wed jest również uwarunkowana poziomem wibracji uwarunkowanej świadomości.
I tak:
Szczęście, które na początku może być jak trucizna, ale pod koniec smakuje jak nektar i które budzi do samorealizacji, jest szczęściem w sile dobroci.
Szczęście, które czerpane jest z kontaktu zmysłów z przedmiotami zmysłów i które na początku zdaje się być nektarem, lecz w końcu okazuje się trucizną, jest szczęściem w sile pasji.
A to szczęście, które jest na samorealizację ślepe, które jest złudzeniem, od początku do końca jest szczęściem w sile ignorancji.
Konfrontacja z wiedzą z wyższych poziomów urzeczywistnienia może inspirować do samorealizacji.
Nierzadko również odnajdujemy w sobie niskie wibracje negatywnych uczuć, które dzięki ich ujawnieniu, możemy uwolnić.
Jeśli jednak utkniemy na ich pielęgnacji, zamiast uzdrowienia i rozwoju, obniżymy poziom wibracji własnej i ugruntujemy ich obecność w naszym codziennym doświadczeniu.
Aspekt poznawczy może służyć rozwojowi, o ile zrozumiemy lekcje, którą przynosi doświadczenie.
Tym samym służy rozwojowi świadomości.
Wedy opisują, że również pożywienie, w którym znajdujemy upodobanie, określa siłę materialnej natury, która dominuje w obrazie twórczego samo wyrażenia.
Tak więc, zwierciadło, w którym się przeglądamy, może przyczynić się do poszerzenia wiedzy o sobie w aspekcie urzeczywistnienia Esencji, która stanowi Źródło naszego istnienia.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Fot. Sara Stępień