Każda istota, to Boska Esencja w formie życia.
Celem każdej,  czy jest tego świadoma czy też nie, jest urzeczywistnienie swej Boskości.
Każde wcielenie, to szansa na przybliżenie jej do spełnienia celu, dla którego zdecydowała się wkroczyć do świata formy.

Etapy powrotu do Jedności w Wielości inicjuje proces powrotu do odczucia siebie, tego kim się jest tu i teraz na obecnym etapie naszej życiowej podróży. Nierzadko, to etap uzdrawiania swego stosunku do siebie, uwalniania bólu, cierpienia i lęku. Na obrazie etap ten symbolizuje czarna kostka  bruku otulona niebieską Energią oczyszczania z fałszywych przykazań życia społecznego, presji środowiska, tudzież własnych programów wyniesionych z systemu szeroko pojętej edukacji obowiązującej w tym modelu społecznego życia.
Kolejny etap, to droga budowania siebie poprzez inspiracje płynące z odczucia. Na obrazie symbolizuje go ceglany mur i serca w kolorze pomarańczowym. To proces uzdrawiania poprzez budowanie pozytywnej relacji z samym sobą, bezwarunkowej akceptacji tego, kim się jest na danym etapie rozwoju. Uzdrawianie na tym etapie finalizuje w odczuciu Miłości do siebie.

Twórczość odzwierciedla odczuwanie siebie.
Odczucie siebie, to język Duszy.
Świat, to lustro, w którym można ujrzeć to, co czujemy.
Lustro ukazuje prawdę o sobie, do której już dotarliśmy i potencjalne aspekty samych siebie, które możemy rozwinąć.
Ludzie, którzy nas otaczają pomagają nam zobaczyć blask i cień naszej istoty.
Cień, to nie problem, ale możliwość rozwoju.

Wiedza powinna inicjować proces świadomego rozwoju.
W zależności od poziomu rozwoju swej uwarunkowanej świadomości (co oznacza zrozumienie siebie i rzeczywistości), wybierasz nowe koncepcje do urzeczywistnienia. Ich źródłem mogą być informacje uzyskane przez zmysły lub intuicja.
"Niebo na Ziemi" urzeczywistnią ludzie, którzy uwolnili stare wzorce tworzenia oparte na niskich wibracjach lęku, bólu, cierpienia, złości, nienawiści i zazdrości.
Zrozumieli dzięki doświadczeniom absurdalność tworzenia rzeczywistości w oparciu o umysł osobowy pomijający rolę wymiaru emocjonalnego, odcięty od odczuwania siebie.
Dzięki akceptacji siebie odkryli uzdrawiającą rolę uczuć wyższych. Dzięki świadomemu ich rozwojowi, odkryli siedzibę Duszy Najwyższej we własnym sercu. W praktyce oznacza to odczuwanie Miłości Uniwersalnej.
Kreacja na bazie Miłości Uniwersalnej umożliwiła im odczucie Jedności wszelkiego Życia.
Tworzyć "Niebo na Ziemi" oznacza odczuwać Jedność wszelkiego Życia i tworzyć z tego poziomu swoje doświadczenia.
To nadal proces odkrywczy, choć na bazie subtelniejszych wibracji.
Co odkrywamy?
Potencjał Ducha.
Dokąd zmierzamy?
Do pełnej integracji ze Światłem, do stania się Światłem.
Tu rozpoczyna się kolejny etap podróży.