Sztuka tworzenia harmonijnego życia to największe wyzwanie dla współczesnego człowieka.
Drogą opuszczenia starych wzorców tworzenia rzeczywistości jest Miłość.
Zatem:
Skup się na własnym sercu.
Twórz z jego odczucia.
Zamieniaj odczucie na myśli, słowa i czyny.
Świat zewnętrzny potraktuj jak lustro, w którym możesz oglądać własną twórczość.
Zmienić świat można w jeden sposób, zmieniając siebie.
Upadek starych struktur tworzenia rzeczywistości odbędzie się wtedy, kiedy każdy człowiek zaakceptuje to, co wcześniej stworzył, a teraz zgodnie z Prawem Przyczyny i Skutku dla wymiaru 3D, doświadcza, a jednocześnie, pomimo bólu i cierpienia, nadal z uporem i cierpliwością, determinacją i wytrwałością, będzie korzystał z potencjału serca dla wyrażenia siebie.
Czasami jedyną namacalną nagrodą jest sam akt twórczy.

Odpowiedzialność.
Często na wydźwięk tego słowa kurczymy się wewnętrznie.
Dlaczego?
Myślę, że to spuścizna przeszłości, wdrukowanych przez presję innych, wzorców nieharmonijnego doświadczania siebie.
Spójrzmy z innej perspektywy na to określenie.
Odpowiedzialność za zawartość umysłu, za myśli, które generujemy, umożliwia nam wybór tych, które pragniemy urzeczywistnić.
Odpowiedzialność za uczucia, w sytuacji presji niższych wibracyjnie emocji, akceptacja, iż źródłem jesteśmy sami, umożliwia nam szukanie i znalezienie najlepszych opcji do ich transformacji.

W tak zwanym "świętym oburzeniu" nie ma nic świętego.
Jest natomiast wiedza o potrzebie uzdrowienia siebie, transformowania własnych przekonań, które eksplodują w konfrontacji z prawdą innego człowieka.
Zamiast zatem oceniać czy osądzać sposób ekspresji innej istoty, skupmy się na darze,  który dzięki niej odkryliśmy, na obszarze własnej istoty, która potrzebuje uzdrowienia.
Za naszymi negatywnymi uczuciami, możemy odkryć niezrealizowane potrzeby, a wraz z ich akceptacją, a następnie realizacją, uwolnimy ból, obecności, którego często nie dostrzegamy,  a który stanowi nieświadomą bazę wyborów i doświadczeń.

Bądź sobą.
Bądź autentyczny.
Tylko wtedy, kiedy tworzymy swój świat z odczucia tego, kim jesteśmy na tu i teraz, możemy wnioskować i zmieniać.
Jednym słowem, mamy szansę na dalszy rozwój świadomości.
A zdanie innych...
Cóż, niech konfrontują się z samymi sobą i transformują obszary własnej istoty, które nie rezonują z odczuwaniem siebie. Zmiana to jedyny pewnik rozwijającej się, uwarunkowanej świadomości.