Każda istota dla pełni swego wyrażenia posiada ciało emocjonalne. Umiejętność świadomego zarządzania emocjonalnym poziomem życia jest preludium do odczuwania stanu świadomości zwanego szczęściem.

Ciało emocjonalne graniczy w Polu Energetycznym Człowieka z ciałem mentalnym. Jeśli czujesz stabilizację na emocjonalnym poziomie życia, Twoje ciało mentalne emanuje świetlistym spokojem.

Ciało emocjonalne graniczy również z ciałem eterycznym. Naładowane energią ciało eteryczne stabilizuje ciało emocjonalne, stąd ruch, jazda na rowerze, nartach, bieganie ładując pole auryczne, zmniejszają emocjonalny chaos i porządkują emocje.

Kontrolowanie emocjonalnego poziomu życia nie ogranicza możliwości korzystania z daru, którym emocje są. Oznacza optymalne wykorzystanie ich nośnej siły do satysfakcjonującej kreacji.

Emocjonalny chaos utrudnia doświadczanie szczęścia, czyli stanu zarezerwowanego dla wysokich wibracji. Aby odczuwać piękno, błogość i miłość w tęczowych barwach, trzeba uporządkować pracę ciała emocjonalnego.

Spokój w emocjach i klarowność umysłu wyczulają na delikatne energie, które wprowadzają głębiny ekstazy w doświadczeniu.

Każda relacja jest sposobnością poznania siebie.
Każda relacja daje jedyną i niepowtarzalną szansą na wyrażenie naszych odczuć, uczuć, myśli i przekonań.
Każda relacja przynosi wiedzę o miejscu naszego rozwoju w aspekcie miłości, szacunku, współczucia dla innej cząstki Oceanu Ducha.
Każda relacja będąc lustrem dla nas samych, niesie wskazówki dotyczące kierunku dalszego rozwoju, o ile zaakceptujemy edukacyjny jej aspekt.
Błogosławieństwem trudnych relacji jest możliwość odkrywania naszych wewnętrznych ran i ich uzdrowienia, o ile zaakceptujemy edukacyjny aspekt kontaktów międzyludzkich i przestaniemy oskarżać świat za ich powstanie. Zastanówmy się raczej nad wiedzą na bazie której rozwijamy nasze doświadczenie życia, naszymi ukształtowanymi często karmicznie przekonaniami, a także odpowiedzialnością za własne wybory.
Oskarżanie innych za własne niedoskonałości przynosi jedynie brak zrozumienia dla życiowej lekcji i bezproduktywną stagnację. Człowiek staje się niebezpieczny, jeśli nie bierze odpowiedzialności za swoje myśli, uczucia i działanie.

W jaki sposób wyrażasz szacunek do Energii Życia w innej istocie?

W jaki sposób wykorzystujesz czas swego życia?

Czy identyfikujesz się z wyobrażeniem na własny temat, czy poszerzasz ogląd własnej istoty o system informacyjny, jakim są Twoje odczucia?

Na czym,Twoim zdaniem polega ewolucja istoty ludzkiej?

Rozwój ludzkiej istoty, to konsekwentna praca nad podnoszeniem Energii na wielu poziomach własnego istnienia.

Narzędzi dla realizacji jest wiele, ale o wyborze najstosowniejszych dla danego człowieka decyduje mądrość intuicyjna.

Medytacja niewiele wnosi do realnego rozwoju, jeśli równolegle nie transformujemy Energii na innych poziomach.

U istot wykorzystujących narzędzia do pracy na subtelnych poziomach bez konsekwentnej pracy nad transformowaniem Energii w I, II i III czakrze, często dochodzi do bolesnej dysharmonii w funkcjonowaniu danej istoty jako integralnej całości.

Trzeba wówczas powrócić do miejsca odrzucenia siebie, zlokalizować problem, który wiąże się z brakiem realizacji potrzeb. W miarę możliwości zrealizować potrzebę - uzupełnić brakujące częstotliwości wibracji, by podążać dalej.

Często rezygnujemy z realizacji własnych potrzeb... Nie rozumiemy, że to oznacza jednocześnie stagnację w rozwoju. Dopóki nie wzrośniemy w miłość własną w stopniu umożliwiającym realizację realnej potrzeby, tkwimy w martwym punkcie dla dalszego wzrastania.