Witaj na blogu!

Teresa Maria Zalewska

Teresa Maria Zalewska

Absolwentka Akademii Medycznej w Warszawie, lekarz specjalista chorób zakaźnych, autorka licznych felietonów dotyczących sztuki tworzenia zdrowego, harmonijnego życia, autorka i współrealizatorka cyklicznych zajęć warsztatowych o charakterze terapeutycznym i rozwojowym.

URL strony: http://www.obkvega.com

Rozwój CII

Każda istota dla pełni swego wyrażenia posiada ciało emocjonalne. Umiejętność świadomego zarządzania emocjonalnym poziomem życia jest preludium do odczuwania stanu świadomości zwanego szczęściem.

Ciało emocjonalne graniczy w Polu Energetycznym Człowieka z ciałem mentalnym. Jeśli czujesz stabilizację na emocjonalnym poziomie życia, Twoje ciało mentalne emanuje świetlistym spokojem.

Ciało emocjonalne graniczy również z ciałem eterycznym. Naładowane energią ciało eteryczne stabilizuje ciało emocjonalne, stąd ruch, jazda na rowerze, nartach, bieganie ładując pole auryczne, zmniejszają emocjonalny chaos i porządkują emocje.

Kontrolowanie emocjonalnego poziomu życia nie ogranicza możliwości korzystania z daru, którym emocje są. Oznacza optymalne wykorzystanie ich nośnej siły do satysfakcjonującej kreacji.

Emocjonalny chaos utrudnia doświadczanie szczęścia, czyli stanu zarezerwowanego dla wysokich wibracji. Aby odczuwać piękno, błogość i miłość w tęczowych barwach, trzeba uporządkować pracę ciała emocjonalnego.

Spokój w emocjach i klarowność umysłu wyczulają na delikatne energie, które wprowadzają głębiny ekstazy w doświadczeniu.

Rozwój CI

Każda relacja jest sposobnością poznania siebie.
Każda relacja daje jedyną i niepowtarzalną szansą na wyrażenie naszych odczuć, uczuć, myśli i przekonań.
Każda relacja przynosi wiedzę o miejscu naszego rozwoju w aspekcie miłości, szacunku, współczucia dla innej cząstki Oceanu Ducha.
Każda relacja będąc lustrem dla nas samych, niesie wskazówki dotyczące kierunku dalszego rozwoju, o ile zaakceptujemy edukacyjny jej aspekt.
Błogosławieństwem trudnych relacji jest możliwość odkrywania naszych wewnętrznych ran i ich uzdrowienia, o ile zaakceptujemy edukacyjny aspekt kontaktów międzyludzkich i przestaniemy oskarżać świat za ich powstanie. Zastanówmy się raczej nad wiedzą na bazie której rozwijamy nasze doświadczenie życia, naszymi ukształtowanymi często karmicznie przekonaniami, a także odpowiedzialnością za własne wybory.
Oskarżanie innych za własne niedoskonałości przynosi jedynie brak zrozumienia dla życiowej lekcji i bezproduktywną stagnację. Człowiek staje się niebezpieczny, jeśli nie bierze odpowiedzialności za swoje myśli, uczucia i działanie.