Jakże często w mej ziemskiej podróży słyszałam stwierdzenie: Miłość jest niepraktyczna. Może być dodatkiem do... sukcesu zawodowego, rozwoju osobistego, pieniędzy i tak dalej. Myślę, ze ludzie często mylą pojęcia. Zauroczenie, zachwyt, potrzeba seksualna, euforia czy ekstaza, to jedne z wielu atrybutów Miłości, ale realna Miłość, to potężna Energia stwórcza, która uruchamia wszelkie tworzenie.

Dotarcie do jej mocy we własnym sercu, zanurzenie się w jej nieskończonym, nieograniczonym potencjale i czerpanie inspiracji z jego odczucia, to odkrywcza podróż ze spokojem i radością w sercu, która umożliwia poznawanie swej własnej istoty w wielowymiarowej rzeczywistości i doświadczenie zgodne z wyborem realizującym naszą potrzebę.

Miłość jest jak źródło, które wciąż odkrywa przed nami swoje nowe oblicze. Nuda, którą wielu poznanych przeze mnie ludzi usiłuje zminimalizować poprzez konsumpcję, nie istnieje w życiu człowieka zintegrowanego z Energią Miłości serca własnego.

Przebłyskiem integracji z Energią Miłości jest działanie określane jako twórcza pasja.

Drzewo poznajemy po owocach, a wielkość człowieka po czynach.

Popatrz na swoje wybory, na relacje i sposób w jaki traktujesz innych. Ujrzysz swe realnie ukształtowane cechy, które stanowią bazę do tworzenia i doświadczania rzeczywistości. Masz wówczas szansę dostrzec źródło Twojego niespełnienia.

Jeśli doświadczasz swej Prawdziwej Natury, dystans w stosunkach z innymi zanika. Dystans, wyniosłość są wyrazem niewiedzy o swej pierwotnej tożsamości.

Prawdą jest duchowa natura wszystkiego. Z niej pochodzimy wszyscy bez względu na poziom rozwoju.

Otwartość, serdeczność, ciepło w relacjach, to wyraz Miłości Uniwersalnej. Dystans, to wyraz głęboko ukrytego lęku lub żądzy bycia ponad innymi.

Jeśli dotarłeś w swej ziemskiej podróży do Miłości w odczuciu, wyrażasz ją w każdym przejawie życia. Otulasz Miłością każdy aspekt własnej rzeczywistości, wspierasz, pielęgnujesz i doglądasz ludzi, z którymi tworzysz, bo odczuwasz jedność.

Akceptacja i szacunek dla każdej formy życia wynikają z wiedzy o jedności. Nie oznacza to tolerancji wobec przemocy czy obojętności wobec bólu i cierpienia. Brak reakcji dla agresora eskaluje jego agresywne zachowanie, a obojętność wobec cierpiących, ujawnia brak dostępu do miłości we własnym sercu.

Agresja w odpowiedzi na agresywne zachowanie świadczy o nieumiejętności zarządzania emocjonalnym poziomem życia. Jest również nieskutecznym sposobem na pozytywne rozwiązanie naszych problemów.