Adept rozwoju duchowego rozpoczyna swą podróż od identyfikacji z ego. To ta wtórna tożsamość sprawia ogromną różnorodność dróg rozwoju, kultur, religii, wierzeń i realizacji koncepcji z nimi związanych. Kiedy rozpoznajemy w nich iluzję, zaczynamy poszukiwania "mistrza" iluzji i odnajdujemy go w sobie. Na tym etapie nasze zainteresowanie przesuwamy że świata zewnętrznego do wewnętrznego. Zagłębiamy się w siebie, obserwujemy światy lustrzane. One również są skutkiem myśli twórczej, ale ich źródłem jest wyższa wibracja samego kreującego. Penetracja świata Duszy może trwać różnie długo. Po pewnym czasie docieramy do przestrzeni bez ruchu, zastygamy w niej. Trwamy w Nicości. Im dłużej trwamy w tym stanie świadomości, tym większy odczuwamy dyskomfort w chwili pojawienia się w umyśle każdej pojedynczej myśli...

***

Rozwój, to podróż samopoznania poprzez doświadczenie siebie na wielu poziomach istnienia. Potrzeba zrozumienia celowości tej podróży stworzyła różne kultury i religie. Świadomość swej jedności że wszystkim, co Jest i szczęście z tego płynące w odczuciu, wynika z doświadczenia wewnętrznego i jest manifestacją wysokiego poziomu rozwoju uwarunkowanej świadomości. Jednakże zakończeniem tej podróży jest proces wniebowstąpienia, czyli uwolnienia całkowitego spod wpływu sił materialnej natury, a tym samym, narzędzi do przejawienia się duszy w uwarunkowanym świecie: umysłu, ego, inteligencji i ciała.