Wielu ludzi wyobraża sobie, że medytacja jest narzędziem, które rozwija.
Medytacja jest sposobem na uspokojenie umysłu, jest stanem świadomości, dzięki któremu uzyskujemy inspiracje do tworzenia, wreszcie jest bezwysiłkową akceptacją siebie jak Pustki. Wszystko zależy od poziomu świadomości, na którym aktualnie jesteś. Wykorzystanie tego narzędzia, jako sposobu na podniesienie własnej częstotliwości w zakresie ciała mentalnego, emocjonalnego czy fizycznego jest na obecnym poziomie ludzkiego rozwoju ograniczone. Tu jest miejsce do doświadczania siebie. Doświadczamy zgodnie z posiadanymi ukształtowanymi cechami wewnętrznymi, talentami, którymi dysponujemy, priorytetami i preferencjami. Tylko w doświadczeniu możemy poznać siebie i odkryć cechy naszego boskiego potencjału.Tylko samoobserwacja przynosi wiedzę, gdzie w związku z naszym działaniem jesteśmy, o ile nie oszukujemy samych siebie.

Ludzie tworzą bez przyjęcia odpowiedzialności za własne wyczyny. Czy można w taki sposób rozwijać cokolwiek, włącznie z wiedzą o własnym boskim potencjale?

Każda myśl, każdy wybór, każdy czyn, są skutkiem naszego przeszłego życia. To, o czym myślimy, każdy wybór i działanie będą skutkować w przyszłości, bowiem każde doświadczenie ujawnia nasze intencje i cechy, którymi dysponujemy. To, co stworzymy zależy od naszej świadomości siebie, od zrozumienia procesu kreatywnego i wybrania do kreacji tych wyobrażeń, które rzeczywiście pragniemy urzeczywistnić. W ramach samego procesu urzeczywistnienia, odkrywamy w sobie kolejne cechy zawarte w naszym potencjale i poszerzamy swój ogląd rzeczywistości.