Co oznacza dla Ciebie termin - odpowiedzialność?

Ludzie najczęściej kojarzą odpowiedzialność z rzetelnością wykonywania pracy czy wychowania dzieci. Ale czy potrafimy być odpowiedzialni za nasze myśli, za stan emocji, za wyrażanie siebie w relacjach z innymi?

Relacje, to kopalnia wiedzy o nas samych. Popatrzmy z tej perspektywy na siebie. Potraktujmy zewnętrzny świat jako lustro, by zobaczyć, co udało nam się odkryć w sobie z potężnego potencjału Ducha.

Wielu poznanych przeze mnie ludzi deklarowało pomoc innym. Czuli się odpowiedzialni za środowisko własnego życia, czy wręcz za planetę. Jednocześnie nie dostrzegali, że to, co widzimy jest obrazem nas samych, jest odbiciem zawartości naszego umysłu i umysłów ludzi, z którymi współtworzymy rzeczywistość. Ażeby "doradzać" innym, należy najpierw przyjrzeć się własnym przekonaniom, uporządkować zawartość własnego umysłu, zaprowadzić harmonię we własnym malutkim świecie - w swej rodzinie, miejscu pracy czy środowisku życia. Zebrana wiedza ukierunkuje dalsze wybory, a doświadczenia, posłużą do podejmowania coraz szerzej zakrojonych działań na rzecz wspólnego dobra.

Czy jesteśmy rzeczywiście odpowiedzialnymi istotami jeśli nieustannie wtrącamy się w życie innych ludzi zaniedbując jednocześnie siebie?

Każda myśl jest potencjalnie twórcza. Czy potrafisz określić ile z 60 000 myśli przepływających w ciągu doby przez Twój umysł, potrafisz kontrolować?

Czy człowiek, który nie potrafi kontrolować zasobów własnego umysłu może świadomie tworzyć swój świat i współtworzyć odpowiedzialnie z innymi?

Emocjonalny wymiar życia, to kopalnia wiedzy o odkrytych przez nas uczuciach.
Czy potrafisz wykorzystać emocje w charakterze nośnika wiedzy o samym sobie?
Czy emocje zarządzają Twoimi wyborami czy to raczej Ty wybierasz, a emocje służą Ci jako siła napędowa do konstruktywnej realizacji?

Człowiek jest istotą wielowymiarową, stąd rozwój obejmuje swoim zasięgiem bardzo różnorodne aspekty jego Energii.

Emocjonalny poziom życia wydaje się być dla współcześnie żyjących ludzi obszarem wielkiej niewiadomej. Jedni ignorują emocje inni stosują, aby ich nie odczuwać zwłaszcza w zakresie tak zwanej niższej emocjonalności (strach, lęk, złość, wściekłość, nienawiść zawiść, zazdrość i tak dalej), mechanizmy ucieczkowe bądź inne psychologiczne sposoby obrony mentalnego poziomu życia. Na pewien bowiem czas zgodnie z obserwacją psychologów, zapobiegają one dezintegracji ustrukturyzowanej osobowości.

Dużym wyzwaniem dla wielu poznanych przeze mnie ludzi była akceptacja własnej emocjonalności, jeszcze większym - przyjęcie do wiadomości roli emocji jako niezbędnego dla samopoznania i dalszego rozwoju człowieka, wymiaru życia.

Jaką wiedzę uzyskujemy dzięki odczuwaniu emocji?
Czy potrafimy odnieść się do naszych uczuć z akceptacją i refleksją, a następnie poszukać informacji, które płyną do naszej świadomości tym kanałem informacyjnym?

Jako lekarz spotykam się bardzo często z problemami niesionymi poprzez niewłaściwe rozumienie tego, czym emocje są i w jaki sposób korzystać z tego bogactwa dla własnego najwyższego dobra. Choroby psychosomatyczne będące owocem niewiedzy dotyczącej roli emocjonalności, stanowią obecnie 90% chorób cywilizacyjnych! Wśród nich schorzenia onkologiczne i problemy związane z układem krążenia, układem pokarmowym wreszcie cała mało poznana gama zaburzeń układu immunologicznego, wiąże się, poza innymi czynnikami (niezdrowa żywność, zanieczyszczone: powietrze, woda itd.), z nieumiejętnością zarządzania emocjonalnym poziomem naszej istoty.

Z uwagi na patogenną rolę emocji z jednej strony, z innej zaś, niezbędny dla rozwoju ludzkiej osobowości wymiar, warto przyjrzeć się temu aspektowi osobowości człowieka i świadomie pokierować jego rozwojem.

Związki międzyludzkie mogą być źródłem niebywałego rozwoju lub wielkiego bólu i cierpienia.

Bez względu na to, z jakiego powodu i z kim komunikujemy się, mamy sposobność poznawania siebie.

Obserwując swoje reakcje w obliczu bardzo różnorodnych informacji płynących z relacji - zwerbalizowanych czy od czuciowych, możemy uzyskać wiedzę o osobie, którą jesteśmy na tu i teraz oraz podjąć decyzję dotyczącą dalszej drogi życia.

Od czego, Twoim zdaniem, zależy satysfakcjonujące życiowe doświadczenie?

Czy wiedza o naszych cechach wewnętrznych, preferencjach i predyspozycjach, może przyczynić się do bardziej świadomych wyborów w zakresie rozwijającej kreatywności?