Z mojej perspektywy, człowiek jest uwarunkowaną Duszą, czyli pomimo swojej duchowej tożsamości, identyfikuje się z narzędziami stworzonymi w celu manifestacji potencjału Ducha.
Tymi narzędziami są: ciało, ego, umysł osobowy i inteligencja.
Dzięki narzędziom może odkrywać potencjał niematerialnej Duszy i urzeczywistniać w świecie zmysłów. To sposób na edukację - samopoznanie przez doświadczenie.
Dopóty, dopóki człowiek identyfikuje się z własnym ciałem, dopóty realizuje potencjał Duszy w oparciu o Zasadę Odrębności.
Postrzega świat przez zmysły, stąd jego kwalifikacja każe mu wierzyć że ludzie są odrębnymi bytami. Zgodnie z tym przekonaniem tworzy swój świat.
Kiedy wzrasta w ramach doświadczeń życiowych w wibrację, co wiąże się z coraz bardziej świadomym zaangażowaniem w poszerzanie wiedzy, wówczas odkrywa kolejne narzędzia służące poszerzaniu postrzegania rzeczywistości (wysokiej jakości myśli i uczucia), a wybory skutkują coraz bardziej pożądanymi efektami w realizacji.

Jaką cenę płacimy za utożsamianie się z cudzym oglądem rzeczywistości?
Czy życie, to proces odkrywania skarbów własnego Ducha czy nierzadko bezkrytycznego poklasku dla cudzej "prawdy",  czy jakże często, cudzych wyobrażeń?

Ufaj tylko swemu sercu, pamiętając,  że nikt nie jest większy od Największego w Tobie.
Każde ludzkie serce, to siedziba Duszy Najwyższej, a Miłość Uniwersalna w odczuciu, to najpotężniejsze źródło wiedzy.
Drogą do odczuwania Miłości Uniwersalnej jest samoobserwacja i na każdy moment wybór z odczucia siebie. Jeśli nie odczuwasz Miłości do siebie, podążasz drogą do jej odczuwania. Jeśli kochasz siebie, obejmujesz Energią Miłości coraz szersze spektrum rzeczywistości, aż do pełnej jedności ze wszystkim, co Jest.
Ufaj sercu. To Twój jedyny i prawdziwy  przyjaciel.

***

Moc rozwijasz podążając drogą Miłości i Prawdy.
Wraz z coraz szerszym spektrum rzeczywistości,  które obejmujesz swoim kochającym sercem w działaniu, wzrastasz w moc.
Możesz ją wykorzystać w kreacji lub nie. To kwestia wyboru z odczucia Miłości Uniwersalnej.
Tylko wtedy, kiedy swoją wolę zharmonizujesz z tym odczuciem pozostajesz w Jedności z samym sobą oraz ze wszystkim, co Jest.
Nie trać cennego czasu na angażowanie się w labirynty budowane przez innych.
Jeśli muszą wciąż w nich krążyć, ma to zapewne swój cel.

Istnieje tyle definicji szczęścia, ilu ludzi.
Z mojej perspektywy szczęście, to stan pełnej harmonii z samym sobą.
Jedność z Ciszą w odczuciu.

***

Czy istnieje korelacja pomiędzy Miłością, a szczęściem?
W moim odczuciu i postrzeganiu rzeczywistości, tak.
Bezpośrednia.
Miłość jest drogą samorealizacji w harmonii z własnym odczuciem i postrzeganiem rzeczywistości.
Doświadczenie samorealizacji w harmonii z własnym odczuciem psychologia pozytywna określa jako doświadczenie optymalne lub gratyfikację.
Kiedy realizujemy siebie w taki sposób, odczuwamy głęboki spokój, tracimy poczucie czasu i celowości.
Samo doświadczenie jest tym, co niesie najwyższą jakość odczucia, nagrodę samą w sobie.
Innymi słowami:
Kochaj to, co robisz, rób to, co kochasz.