Dusza, to potencjał twórczy z którego ego, inteligencja, umysł osobowy i ciało korzystają do budowania doświadczeń życiowych.
Dopóki człowiek traktuje narzędzia, a więc wtórną tożsamość za własną istotę, za odrębny byt, rozwija wokół niej swoje życiowe doświadczenia.
Kiedy wzrośnie do zrozumienia siebie jako istoty duchowej i świadomie wybiera swój dalszy rozwój, jego wtórna tożsamość topnieje w wibracjach wyższego umysłu i serca, a uwaga jaką przywiązuje do swej wtórnej tożsamości, słabnie.
Ego towarzyszy uwarunkowanej Duszy przez całą ewolucję w ramach uwarunkowania przez niższe od Duszy wibracyjnie, siły materialnej natury. Rozpuszcza się ostatecznie w Boskim Świetle,  wraz z uwolnieniem uwarunkowanej Duszy spod wpływu tych sił.
Bezbronność i słabość w świecie drapieżników opętanych przez liczne żądze i pragnienia jest traktowana jako defekt, a istoty generujące taką wibrację są wykorzystywane i niszczone. Z mojej perspektywy (a rozpoczynałam swą ziemską drogę od bezbronności i subtelności uczuć) trzeba zachować wrażliwość serca, ale jednocześnie wzrosnąć w moc Ducha, aby urzeczywistnić swój potencjał i rozwinąć świadomość.

Uwolnij umysł od wszelkich myśli.
Zanurz się w sercu.
Poczuj Ciszę.
Poczuj błogość.
Pozostań w jedności ze wszystkim, co Jest, tak długo, jak długo potrzebujesz.
A potem...
Rozkwitaj wśród innych własnym potencjałem, wyrażaj prawdę swego odczucia i mknij do dziewiczych dla Ciebie odkryć nieskończonego potencjału Ducha.

***

Nie pospieszaj siebie.
Celebruj życie takt po takcie, tak jak słuchasz ulubionej symfonii. Delektuj się każdą frazą, kontempluj dźwięki zakradające się do Ciebie ze świata zmysłów, jak również obrazy - odczucia pojawiające się na ekranie świadomości z głębin Ciszy Twego serca... nieoczekiwanie i spontanicznie.
Czy dostrzegasz bogactwo w sobie i wokół siebie?

Bądź sobą. Kreuj z odczucia. Odkrywaj swoje nieznane oblicze i ciesz się jego urzeczywistnieniem.
I ufaj... sobie pamiętając, że nikt nie jest większy od największego w Tobie.

Pragniesz doświadczyć Miłości?
Pragniesz kochać, jak Ojciec?
Otrzymałeś wszystko, czego potrzebowałeś, abyś rozwinął serce.
Cóż zatem otrzymałeś w darze?
Kochającego człowieka, cierpiącego człowieka, potrzebującego pomocy człowieka, ciężko chorego człowieka...
Ten dar miał otworzyć Twoje serce..
Na współczucie.
Na miłosierdzie.
Na odwagę.
Na Miłość.