Świat, który postrzegamy odzwierciedla precyzyjnie zawartość naszych umysłów osobowych. Rozumienie rzeczywistości jest uwarunkowane poziomem rozwoju jednostki i całej społeczności. Można zmień świat... zmieniając siebie. Transformacja wewnętrzna może być świadoma lub nieświadoma. Świadomość oznacza wybór kierunku dalszego rozwoju, z umiejętnością przewidywania skutków. Nieświadome wybory transformują bardzo powoli i często w bolesnych doświadczeniach. Umiejętność przewidywania odległych skutków naszych wyborów (patrz - Egipskie szachy królewskie) oszczędzają niepotrzebnego drenażu energii.  

Zmiana jest skuteczna, jeżeli wybór, którego dokonujemy jest wyrazem jedności: intencji, myśli, słowa i czynu.

Wielu ludzi usiłuje zmieniać świat. Mam propozycję. Najpierw niech zmienią siebie. Potem zadecydują o konieczności zmiany innych.

Najczęściej  wykorzystywaną przez ludzi techniką wywierania presji w stosunku do otoczenia w celu uzyskania określonych efektów jest manipulacja. Efekty stosowania tego narzędzia są krótkotrwałe i mało satysfakcjonujące. Skutki uboczne, to rywalizacja, ból, cierpienie i niezrozumienie.

Na czym polega różnica pomiędzy nieświadomym, a świadomym uwalnianiem blokad emocjonalnych?

Czy istnieje terapia uwalniająca blokady z różnych poziomów ludzkiej istoty bez odczuwania dyskomfortu psychicznego, bądź fizycznego?

Czy ucieczka przed lękiem nie nasila lęku?

Dlaczego ludzie znęcają się nad zwierzętami?

Najpoważniejszym źródłem agresji jest uświadomiony lub nieuświadomiony lęk. 
W jaki sposób uwalniasz się od destrukcyjnych uczuć, w tym lęku?

Lęk jest najpoważniejszym źródłem wielu schorzeń zwanych psychosomatycznymi. Choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cała gama schorzeń autoimmunologicznych, jak również nowotwory są uwarunkowane wpływem stresu, czy lęku na układ immunologiczny. Czy możesz opisać swoje narzędzia zapobiegające temu destrukcyjnemu procesowi?

Nie myl wolności z brakiem odpowiedzialności za własne wybory.

Wolność Miłości w dualistycznej Rzeczywistości dotyczy swobodnego wyrażania własnego potencjału twórczego, dzielenia się nim z radością bez krzywdzenia innych.

Wszyscy uczymy się pojmowania wolności Miłości w ramach własnych doświadczeń, często poprzez ból i cierpienie. Choć faktem jest, że każdy uczestnik relacji wynosi wiedzę (choćby dotyczącą konieczności rozwoju miłości własnej), kochający i świadomy swej prawdziwej natury człowiek, ogranicza do minimum uczestnictwo w takich relacjach.

Istnieje wiele definicji miłości własnej - począwszy od egoistycznego czy narcystycznego zapatrzenia się w swą osobowość i utożsamienie jej ze wszystkim, co istnieje, a skończywszy na identyfikowaniu siebie z potęgą Ducha.