Postrzeganie i rozumienie Jedynej Rzeczywistości zależy od poziomu rozwoju świadomości postrzegającego. Twórczość człowieka wyraża realny poziom jego rozwoju i jest w pewnej mierze jego miernikiem.

Postrzeganie świata ograniczone do zmysłów, bardzo je zawęża. Rozwój nadzmysłów duchowych poszerza ogląd Rzeczywistości o nowe elementy, ale wymaga umiejętności zarządzania poszczególnymi poziomami własnej istoty. To zaś wymaga realnego zainteresowania swoim potencjałem, wiedzy, pracy i czasu.

Polaryzacja Jedynej Energii na aspekt żeński i męski jest na obecnym poziomie rozwoju ludzkiej świadomości przyczyną wielu nieporozumień. Chęć dominacji jednego aspektu nad drugim uzasadnia ograniczone postrzeganie.

Im bliżej jedności tym więcej miłości, szacunku, pokoju i zrozumienia. Im większa odległość od Twej Pierwotnej Natury, tym więcej chaosu, konfliktów, chciwości, złości, nienawiści, zazdrości i tym podobnych uczuć.

Każda istota idzie jedyną i niepowtarzalną ścieżką rozwoju. Nie można za kogoś myśleć, odczuwać, a więc nie można w imieniu innych zobowiązywać się do czegokolwiek. Jeśli mówisz, mów za siebie. Inni mogą mieć inne zdanie. Uszanuj je bez względu na to, jak bardzo różni się od Twojego.

Z mojej perspektywy Miłość jest początkiem świadomej podróży. Bez Miłości nie ma szacunku, cierpliwości, gotowości ustępstw, wstrzemięźliwości, cierpliwości, uporu, konsekwencji, sprawiedliwości, uczciwości i wielu innych cech. Jeśli chcesz odkryć w sobie wszystkie te cechy, a wiedz, że są niezbędnym elementem kreacji spełniającej, otwórz serce na Miłość.

Jaki sens ma doświadczenie, które niesie jedynie aspekt odczuciowy, choćby pod postacią ekstazy, jeśli nie ma wiele wspólnego z poznaniem w aspekcie zrozumienia?

Odczucie i zrozumienie są bazą do realnego rozwoju.

Pomnażanie przyjemności w odczuciu przypomina pooszukiwanie przez smakosza nowego rodzaju pożywienia z nadzieją, że wreszcie znajdzie ten jedyny doskonały smak.

Jedni szukają, inni uważają, że to, co doskonałe, samo trafi do ich życia.
Błąd leży w samym założeniu, tak dla pierwszych jak i tych drugich.

Eskalacja konsumpcji prowadzi do znudzenia i coraz bardziej wyrafinowanych sposobów uzyskania i doświadczania satysfakcji. W przeciwieństwie istnieje możliwość wspaniałych doznań na drodze twórczego samo wyrażenia. Im wyższy poziom rozwoju świadomości, im więcej Miłości w odczuwaniu, tym bardziej wysublimowana twórczość i głębsza satysfakcja.

Eskalacja przyjemności, czy gratyfikacja wynikająca z optymalnego doświadczenia siebie dzięki twórczemu samo wyrażeniu?

Czym z Twojego oglądu rzeczywistości, jest integracja przyjemności z gratyfikacją?

Związki międzyludzkie są największym źródłem radości, satysfakcji i spełnienia, albo przyczyną poważnych schorzeń, patologii społecznych czy wręcz samounicestwienia.

Dlaczego zatem posiadająca wiedzę, inteligentna, wolna istota tkwi w toksycznym związku?
Dlaczego przyzwala na szantaż emocjonalny ze strony partnera i nieustanne manipulowanie przez niego własnym życiem?

Z mojego oglądu Rzeczywistości, najpoważniejszym źródłem tkwienia w toksycznym patologicznym i niszczącym związku jest lęk.

Dlaczego pomimo doznawanego bólu, cierpienia pozostajesz w relacji, która ogranicza Twój wolny wybór?
Wycisz swój umysł i zapytaj się siebie, czego się boisz?
Czy Twój stosunek do siebie samego cechuje Miłość, skoro pozwalasz drugiemu człowiekowi na szantaż emocjonalny, na niszczenie siebie i tego, co tworzysz?

Dlaczego przyzwalasz na manipulowanie Twoim własnym życiem, na nieustanną ingerencję w Twoje wybory?

Czego boisz się utracić wraz z szantażystą?

Lęk, obawa są integralnie związane z osobowym "ja", a więc ze światem tworzonym na bazie myśli, światem iluzorycznym. Choć lęk odczuwamy, choć jest w pewnych warunkach naszą doświadczaną rzeczywistością, nie istnieje na poziomie naszej Pierwotnej Boskiej Natury.

Co jest dla Ciebie bazą do budowania samooceny: Boska Istota w Tobie czy poklask innych? A może wyobrażenie o własnej wielkości...?
Cokolwiek poza zrozumieniem Kim naprawdę jesteś stanowi o Twoim wizerunku siebie, jest iluzją.

Wszelkie etykiety, które przylgną do Ciebie z takich czy innych powodów, są chwilowe. Wynikają z Twojego zapotrzebowania na włożenie kostiumu do gry lub potrzeb innych, tych, którzy nie posiadają wiedzy lub wiary w swą doskonałą Pierwotną Naturę.

Często kostium zaczyna być identyfikowany z Rzeczywistością, ale Prawdą jest, że jest on jedynie chwilową manifestacją skrawka potencjału Ducha, o ile istota wyraża w swym działaniu Miłość Uniwersalną. Jeśli kostium odzwierciedla jedynie wyobrażenie, gra jest pozbawiona satysfakcji.

Wszelkie konflikty wynikają z postrzegania siebie nie w kategoriach realnej Prawdy, ale wynikają z postrzegania zarezerwowanego dla określonego poziomu rozwoju świadomości.

Jeśli powodem dla wyrażenia siebie jest chęć poznania, nasze życie płynie harmonijnie, jeśli powody dla których podejmujesz działanie są zewnętrzne (poklask, uznanie, władza czy pieniądze), musimy przygotować się na wielkie zawirowania emocjonalnej natury.