Rozwój na poziomie identyfikacji z ego, przebiega w świecie zmysłów. To trudny, ale konieczny etap rozwoju. Matematyka Ducha, czyli święta geometria opisuje etapy rozwoju poprzez figurę geometryczną zbudowaną z kwadratów i okręgów. Poszczególne etapy rozwoju opisuje stosunek kwadratów do okręgów. Jeśli znamy wymiary ciała danej istoty, możemy korzystając ze świętej geometrii ocenić poziom rozwoju jej świadomości.
***
Większość ludzi działa w oparciu o program w podświadomości. Niewielka liczba żyje świadomie, czyli reaguje adekwatnie do sytuacji i wykorzystuje wiedzę na wprost z potencjału Duszy. To kwestia poziomu rozwoju świadomości.
***
Rozwijający się człowiek przypomina kwiat lotosu. Powoli, płatek po płatku we własnym tempie odkrywa pokłady wiedzy i swego piękna. Proces ten ma swoje poziomy i etapy. Warto korzystać z samoobserwacji i wiedzy porządkującej uzyskane dane. Daje to jasność miejsca i etapu. Wprowadza porządek matematyki Ducha. Tym samym, zbliża do Źródła.
***
Bez zrozumienia człowiek nie ewoluuje, nie poszerza oglądu rzeczywistości. W związku z tym, stagnuje również na poziomie wibracji.
***
Wiedza właściwie wykorzystana podnosi poziom wibracji osobistej i poszerza okno postrzegania, czyli sposób widzenia i doświadczania Jedynej Rzeczywistości.
***
Rozwój na poziomie świata zmysłów powinien sfinalizować we wzroście wibracji umożliwiającym postrzeganie siebie jako istoty duchowej.
***
Życie jest wieczne, choć trudno dostrzec tę prawdę z perspektywy zmysłów. Rozwój świadomości na etapie wyższego umysłu prowadzi do odkrycia wieczności w odczuciu.
***
Samoobserwacja. Fenomen polegający na obserwowaniu siebie tak, jakbyśmy obserwowali coś w świecie zewnętrznym. "Ja" obserwuje "mnie".
"Ja " potępia "mnie.
"Ja" gloryfikuje "mnie.
Dwa ptaki na jednej gałęzi, czyli Dusza Najwyższa, jako obserwator i Dusza indywidualna, jako obiekt obserwowany.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska