Choć w swej pierwotnej naturze jesteśmy Ciszą i Światłem, naszą ziemską podróż odbywamy w postaci formy, z którą się identyfikujemy, która podlega siłom materialnej natury. Siły te, to niższa energia od energii naszej Duszy. Rozwój, dzięki któremu powracamy do własnej niematerialnej natury dokonuje się etapami w ramach których wzrastamy w wiedzę o sobie i poziom wibracji. Określamy je poziomami rozwoju świadomości.

Nie możemy rozwijać serca własnego pomijając siebie, swoje pragnienia i potrzeby, swoje marzenia i swój potencjał. Miło podążać w towarzystwie, ogrzewać się ciepłem ludzkiego serca, wspierać wzajemnie i dzielić się własnymi odkryciami - rozwijać w ramach wspólnej zabawy.
Warunkiem jest Miłość. Kiedy jej nie ma, to co najcenniejsze - magia doświadczenia, nie istnieje, a relacja szarzeje i rozpada się.
Warto pamiętać, wkraczając w świat relacji, że każdy człowiek, bez względu na poziom rozwoju, jest, był i będzie tym samym - fragmentaryczną cząstka Ducha, a sens i magia relacji zawiera się w realizacji z poziomu odczuwania Miłości. Bez niej relacja opiera się na przedmiotowym traktowaniu człowieka przez człowieka, wyzysku i krzywdzie.

Rozwój serca własnego, to arcyciekawa podróż do odkrywania na bazie odczucia Miłości, własnego potencjału twórczego. Cóż to w praktyce oznacza?
Jeśli tkwimy korzeniami w świecie pozyskiwania wiedzy poprzez zmysły, miłość jest drogowskazem tak do źródła wiedzy - książki, uczelnie itd., jak i siłą motywującą do kreacji. Doświadczenie wykreowane w związku z tą wiedzą podnosi poziom osobistej wibracji i poszerza okno poprzez które postrzegamy rzeczywistość. Jeśli przebudziliśmy się na swą duchową tożsamość, miłość w odczuciu kieruje poprzez intuicyjny wgląd do obszarów wiedzy w Powszechnym Polu Energetycznym, wiedzy niezbędnej dla naszego osobistego wzrostu. Dzielenie się wiedzą z tego poziomu jest również przydatne innym istotom, ponieważ Powszechne Pole Energetyczne zwane przez kahunów hawajskich - aumakua jest wspólnym źródłem wiedzy wielu dusz.

Prawdziwe oblicze człowieka ujrzysz w jego samowyrażeniu, w konfrontacji z określonymi wyzwaniami, problemami, w komunikacji interpersonalnej. Obserwuj uważnie reakcję i wyciągnij wnioski, które wykorzystasz w kolejnych wyborach.
Nie ufaj słowom. Niektórzy ludzie manipulują z nawyku. Nie czują miłości, ale nauczyli się technik prowadzenia konwersacji, dzięki którym z dużym zyskiem sprzedają swoje produkty i samych siebie. To jednakże nie Twój problem.

Skup się na sobie, na tym, co kochasz, co raduje serce i umysł. Twórz z lekkością i radością. Wzrastaj w wiedzę i wibrację, aż pewnego dnia poczujesz wolność, lekkość, głęboki spokój. Świat obrazów i splątanych przez żądzę umysłów, oddali się, ale Ty nie poczujesz straty, przeciwnie - poczujesz ulgę, jasność, przestrzeń. Chmury nadal będą płynąć po niebie, ale Ty przestaniesz się z nimi identyfikować. Ty jesteś niebem, które będzie obserwować chmury. Bez identyfikacji z nimi, ale z obserwacją. To wielka różnica w odczuciu.

Dokąd prowadzi człowieka Miłość?
Bez względu na poziom urzeczywistnienia, najkrótszą drogą do najwspanialszego wyrażenia siebie, wzrostu poziomu wibracji osobistej i jedności ze swą duchową naturą. Do Ciszy i Światła.

Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska

Ilustracja tekstu: Johannes Plenio z Unsplash