Kiedy istota ludzka pamięta?
Kiedy kocha.
To, czego nie kocha lub kocha jedynie w wyobraźni, szybko zapomina.
Jeśli kocha sercem, pamięta ponieważ w naturalny sposób skupia uwagę na obiekcie swej Miłości. Może być nią człowiek, Bóg, wiedza, muzyka, malarstwo, ogród, wreszcie kot, pies, koń czy jeż. W ten sposób serce kieruje umysł na ten obiekt, który dla rozwoju ludzkiej świadomości jest opcjonalny. Rozwój poprzez serce jest naturalną podróżą. Wzbogaca w wiedzę i energię. Jest harmonijny i spokojny, zrównoważony.
W przeciwieństwie do serca, umysł nie potrafi wybrać, stąd spekuluje, błądzi, odrzuca, rani, zniechęca. Jeśli istota nie posiada dostępu do serca, manipuluje dla uzyskania swych celów. Często manipuluje sobą poprzez programowanie podświadomości. Ale Źródło wszelkiego istnienia jest zawsze świeże i żywe. Programowanie, to budowanie struktury, która po pewnym czasie uwiera, doskwiera i przeszkadza żyć.
***
Kiedy człowiek podąża drogą wyznaczoną przez jego własne serce, unika wielu konfliktów nagromadzonych przez żądzę umysłu. Duchowość, to świadomość. Niczego nie odrzuca, akceptuje wszystko, dostrzega prawdziwą wartość w świecie iluzji stworzonym przez umysł.
***
Umysł człowieka to narzędzie. Serce człowieka, to Rzeczywistość, którą czujesz. Inwestujesz w narzędzie czy poznanie swej istoty?
***
Kochaj… Boga i Jego stworzenie. Każdego dnia wyrażaj swoje serce i wzrastaj w moc serca. To droga do Jedności z Bogiem, który stworzył całą manifestacją na bazie Miłości.
***
Miłość, to Energia Stwórcza Boga. Kto otworzy serce na Miłość, podróżuje do Jego najwyższej Rzeczywistości.
***
Wielu ludzi identyfikuje Miłość z przyjemnością, euforią, ekstazą itp. Serce takich istot jest realnie zamknięte na odczucie Miłości, stąd wciąż poszukują i... nigdy w ich wyobrażeniu, nie znajdują tego, czego potrzebują. Ich problem tkwi w zamkniętym na odczucie Miłości sercu. Nie czują bowiem tego, co znaleźli.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Zdjęcie autorstwa ChrisBeePixel z Pixabay