Bóg, Nicość, To wszystko, co Jest. Celem Jego manifestacji jest pragnienie poznania Siebie. Poznanie to dokonuje się przez osobistą manifestację, jak również przez istoty, które stworzył i obdarował pewnym rodzajem autonomii. Do tych istot należą ludzie. Możliwość tworzenia jest najwspanialszym darem dla człowieka, z którego on sam nie potrafi skorzystać. To, co tworzy niesie ból jemu samemu, jak i cierpienie innym. Sztuka tworzenia jest pilną potrzebą człowieka, ażeby nie zniszczył wszystkiego, co wokół i siebie samego. Wiedza, to baza do zmiany. Wielu ludzi zaślepionych pychą wierzy, że ich skromne informacje, często zassane od innych, wystarczą. Wystarczy popatrzeć na skutki ludzkiej działalności, aby oszacować miejsce rozwoju człowieka. Smutny to obraz, ale w pełni odpowiada realnemu poziomowi ludzkiego rozwoju...
Bóg służy człowiekowi, poprzez Miłość i wiedzę. Gdyby ludzie korzystali z tych darów ich świat byłby rajem.
***
Istniejemy w Bogu. Jesteśmy w nim zawsze. To, co nas dzieli, to nasze wyobrażenia i budowanie na ich bazie świata pozbawionego miłości. Jeśli chcemy oddzielić się od Boga przecinamy więź z nim, odcinamy się od Miłości. Wówczas budujemy równoległą rzeczywistość. Jak wynika z historii, nie ma ona racji bytu. Świat pozbawiony Miłości, to miejsce konfliktów i wojen, to przestrzeń bólu i cierpienia.
***
Aby zmienił się świat, musi zmienić się człowiek, a więc źródło jego twórczości. To powolny proces odkrywania coraz wyższych wibracji w sobie i wyrażania ich w każdej chwili swego istnienia. Najwyższą wibracją jest Cisza. Miłość jest drogą do jej doświadczenia.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska