Kiedy odczuwasz Miłość do siebie i świata, wówczas z łatwością i przyjemnością tworzysz wysokowibracyjną dietę, ćwiczysz, by utrzymać przepływ energii i zachować wysokie wibracje ciała, zarządzasz z mądrością własnym umysłem i emocjami. W ten sposób przybliżasz się do odczucia Ciszy Duszy w sobie. Koncentrując się na Ciszy, w naturalny sposób integrujesz z wysoką wibracją Duszy. Towarzyszy temu błogość, poszerzone postrzeganie i intensywny przepływ energii.
***
Cisza w odczuciu (nie należy mylić że stanem bezmyślności), prowadzi do savikalpa i nirvikalpa samadhi. Odkrycie Prawdy o pierwotnej tożsamości, zmienia obraz rzeczywistości. Nasz wzrok coraz częściej wędruje w głąb swej wewnętrznej istoty.
W rozwoju ważna jest uczciwość wobec siebie i zrozumienie. Jeśli człowiek medytuje i nie przybliża go ta praktyka do stanu świadomości, którego doświadczyć pragnie, oznacza to, że bazą do wyboru jest żądza duchowa. To subtelna forma żądzy szybkiego uzyskania celu duchowego. Droga cierpienia.
***
Cisza, to odczucie w sercu. Kiedy tam docieramy, coraz częściej właśnie tam pozostajemy i przebywamy. Atrakcje świata zmysłów powoli tracą swoją siłę przyciągającą. Nadal żyjemy w tym świecie, ale już nie jesteśmy z tego świata. Coraz częściej atrakcją dla nas staje się błogość i spokój świata wewnętrznej przestrzeni serca. Wychodzimy z tej przestrzeni jedynie wtedy, kiedy dzielimy się z miłością, wiedzą, która może pomóc innym.
***
Cisza i Miłość. Pomiędzy nimi droga zamanifestowanego życia.
***
Odpocznij w przestrzeni Ciszy serca własnego. Poczuj błogi spokój. Spójrz jak wszystkie labirynty, które umysł tworzy nieustannie, rozpuszczają się w Ciszy.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska