Religie, filozofie, nauka czy sztuka, narodziły się z potrzeby poznania. Kto poznaje kogo? Bóg poznaje Siebie, tak w kreacji, czyli manifestacji kosmicznej, jak i poprzez stworzenie, czyli poprzez ludzkie wyrażenie siebie. Wszelkie stworzenie, to Boski eksperyment. Człowiek, czyli uwarunkowana Dusza bierze udział w szczególnym eksperymencie. Otrzymał wolną wolę i moc Stwórczą, co oznacza możliwość tworzenia siebie i swej rzeczywistości. W ten sposób zakres samopoznania przez Najwyższego Stwórcę rozciąga się na istoty, które są traktowane jak partnerzy do wspólnej zabawy. Żyjemy w Boskim ewoluującym świecie, gdzie sposób postrzegania warunkuje poziom rozwoju. Kiedy poszerzamy wewnętrzny wgląd rzeczywistość zmienia się. To naturalny proces. Kto może powiedzieć, że zna Boga? Myślę, że nikt, bowiem sam Bóg stworzył manifestację, by poznawać dzięki niej, Siebie.
***
Dusza, to integralna część Ducha. Jakościowo jest tożsama z Duchem, jego najwyższą wibracją. Umysł, ego, inteligencja i ciało, to narzędzia, które umożliwiają Duszy poznawanie własnego potencjału, ale które również warunkują Duszę. Narzędzie te pozostają pod wpływem niższych wibracyjnie sił materialnej natury. Kiedy Dusza identyfikuje się z ego, umysłem i ciałem, automatycznie podlega ich wpływowi na siebie. To uwarunkowanie pozwala Duszy doświadczać różnych stanów świadomości zgodnie z własnym wyborem.
***
Wszystkie etapy rozwoju służą uwarunkowanej świadomości do wzrostu. Wszystkie wymagają podejmowania decyzji, a więc wyboru w którym widać zrozumienie siebie. Uwarunkowana Dusza uczy się o sobie poprzez doświadczenie, stąd wiele poziomów rozwoju i wiedzy, która na danym etapie służy wzrostowi. Nie można urosnąć za innego człowieka.
***
Każdy podąża poprzez życie w harmonii z własną subiektywną prawdą. Jeśli angażuje umysł logiczny i potrafi wyciągać wnioski z doświadczeń, a następnie weryfikuje własne przekonania i wybory, podróż przyspiesza. Kiedy odkryje, że rozwój, to stały wzrost wibracji, intuicja, to droga do szerszej wiedzy, a miłość, to moc, człowiek wzrasta szybko i bez większych problemów uwalnia niskie wibracje. Kiedy Boskie Światło płynie bez oporu przez wszystkie ciała, wówczas następuje integracja że Światłem. Ile prawd subiektywnych pojawia się i znika w tej podróży? Nieskończenie wiele.
***
Życie jest sztuką, która uprawiany każdego dnia. Boskie Światło świeci wciąż i wciąż przez naszą istotę i oświetla w nas to, co odkryliśmy w swej ewolucyjnej podróży.
***
Inspiracje do tworzenia swojego świata i współtworzenia z innymi rzeczywistości uzgodnionej, płyną z poziomów Ciszy, z którą człowiek pozostaje w harmonii. Tak więc źródło, z którego uzyskuje informacje dla siebie rezonuje z jego indywidualną wibracją. Ludzie, którzy rozwinęli swoje serce, kreują w oparciu o inspiracje z Powszechnego Pola Energetycznego. Tych poziomów jest wielość. Do najwyższej wibracji w Powszechnym Polu Energetycznym mają dostęp istoty, które zakończyły lekcje rozwoju na tym poziomie i integrują się w pełni z własną Duszą (czyli uwalniają z uwarunkowania przez guny).
Ziemską rodzinę Światła tworzą ludzie na zróżnicowanym poziomie rozwoju własnego. Często podlegają bardziej niż inni wpływowi guny dobroci. Tylko istoty, które ukształtowały szlachetne cnoty dysponują odpowiednim poziomem wibracji, który sfinalizuje wniebowstąpieniem.
***
Jeśli uwarunkowana Dusza otrzyma wiedzę z wyższego poziomu rozwoju, interpretuje ją błędnie, co w konsekwencji prowadzi do tworzenia dysfunktywnych struktur. Przykładem mogą służyć Indie. Struktura społeczna oparta na kastach wywodzi się z wiedzy istot wyżej rozwiniętych. Kasty nie mają nic wspólnego z wiedzą dotyczącą predyspozycji, z jakimi dziecko rodzi się, ale rozumienie istot na niższym poziomie rozwoju, usankcjonowało tę wiedzę i stworzyło strukturę podziału społeczeństwa. Nieporozumienie.
***
Transformacja, która dotyczy współczesnej cywilizacji, wiąże się ze zrozumieniem wpływu siły pasji i ignorancji na spadek poziomu wibracji i dokonaniem nowego wyboru dotyczącego dalszego kierunku rozwoju. Im wyższy poziom wibracji człowieka, tym bardziej światłe inspiracje do tworzenia. Na obecnym etapie rozwoju ziemskiej społeczności bazową Energią służącą podnoszeniu wibracji i rozwojowi jest Miłość.
***
Energia Miłości jest Energią Stwórczą Boga. Jeśli odkryjesz Miłość we własnym sercu i kreujesz w rytm jej odczucia, zbliżasz się do Boga. Twoje życie zostaje uzdrowione, a potem staje się rajem na Ziemi.
***
Medytacja, to jedynie narzędzie. Jej udział w rozwoju świadomości jest podobnie, jak i wszystkich innych narzędzi, ograniczony. Na obecnym poziomie rozwoju większości ludzi ma zadanie wyciszania emocji i umysłu. Ażeby doprowadziła adepta rozwoju do integracji z Duszą, człowiek powinien wyrażać siebie poprzez zespół szlachetnych cnót. Szlachetne cnoty odzwierciedlają realny poziom rozwoju świadomości i korespondują z wysokim poziomem osobistej wibracji. Cechy zwane szlachetnymi cnotami rozwijamy dzięki kreacji z poziomu odczuwania Miłości, a więc dzięki kreacji serca.
***
Szlachetne cnoty, poprzez które uwarunkowana Dusza spogląda na świat i dzięki którym tworzy piękno i dobro, są ukształtowane w trudnych doświadczeniach. Nie każdy człowiek potrafi wyjść z nich jako zwycięzca. Nie każdy decyduje się na uczestnictwo w trudnych wyzwaniach. Mniej szlachetne cechy nie wymagają trudu, poświęcenia, licznych doświadczeń w których dominuje ból i cierpienie.
***
Moc serca pozwala przetrwać zmienne koleje losu. Budujemy ją każdego dnia dokonując wyborów z serca i działając z serca. Kreacja serca to droga do integracji z Duszą. Harmonijna i spokojna pomimo sztormów i upadków ego.
***
Kochaj siebie, partnerkę, słońce, wiatr, przyrodę i czyń w rytm muzyki serca. To droga kształtowania szlachetnych cnót. To również droga powrotu do duchowej jedności z Bogiem.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska