Miłość i Prawda, to dwa podstawowe kody dostępu do rzeczywistości wyższego wymiaru. Wymiar trzeci, to poligon doświadczalny dla odkrycia ich w sobie, a następnie ugruntowania. Stała praktyka przyczynia się do utrwalenia zachowań umożliwiających automatyczne przekraczanie granic wymiarów.
Miłość w wyobrażeniu, to początek drogi, na której dzięki nastawieniu odkrywcy, stopniowo docieramy do jej odczuwania. Wyobrażenie o Miłości nie jest tym samym, co odczuwanie Miłości, jak również tym, co określamy jako Miłość z poziomu najgłębszego, wewnętrznego przekonania.
Rozwój postawy obejmującej Miłość z poziomu najgłębszego wewnętrznego przekonania, to proces. Ludzie posiadają w różnym stopniu zaawansowania dostęp do Miłości, która jest podstawową Energią Tworzenia.
Świadomy rozwój kodów dostępu do wyższych wymiarów rzeczywistości oznacza zrozumienie siebie jako rozwijającej się Świadomości.
Kody dostępu do wyższych wymiarów rzeczywistości obejmują zazwyczaj 5 lub 6 cech wewnętrznych. Miłość i Prawda, to dwie podstawowe, które występują zawsze. Pozostałe są zmienne. Mądrość, Piękno, Harmonia, Jedność i wiele innych stanowią stabilne wzorce przejścia do wyższego wymiaru. Stabilizacja dokonuje się tu i teraz, w codziennej praktyce, świadomie, o ile tak właśnie wybierzemy.
Jak długo pozostajemy w obecnym 3 wymiarze? Życie, to proces, a każdy wymiar oferuje specyficzną wiedzę. Miłość jest paszportem pomiędzy wymiarami, co oznacza możliwość ich przekraczania pod warunkiem, że wiedza, którą uzyskaliśmy w trakcie pobytu w danej przestrzeni, daje rozumienie konieczne, aby z niego właściwie skorzystać.
Odkrycie Miłości odbywa się na drodze doświadczenia i samoobserwacji. Obejmuje wszystkie aspekty rzeczywistości, z którymi konfrontujemy się jako ludzie.
Istnieje wiele sposobów na wyrażenie tej potężnej Energii twórczej. Zawsze jednak, bez względu na sposób, okoliczności czy obiekt adoracji, dostrzegamy autentyzm, naturalność. Miłość bowiem nie tworzy na pokaz, dla aplauzu czy poklasku.
Miłość nie tworzy na "siłę", nie ma nic wspólnego z chęcią zaistnienia czy pokazania się. Tworzy, bo taka jest jej natura. Bardzo łatwo można odróżnić naturalną twórczość od tworzenia, którego źródłem jest zawiść, zazdrość czy inne, odległe od odczuwania Miłości intencje. Jeśli twórczość płynie z poziomu odczuwania Miłości, wzbogaca świat obserwatora o tę wysoką wibrację. Uzdrawia niewidzialne. Jeśli bazą dla wyrażenia siebie jest inny, niż Miłość poziom naszej istoty, często odczuwamy dalekie od harmonii doznania. Dostrzegamy wewnętrznie fałszywą nutę.
Fb jest wspaniałym studium naszych intencji, oczekiwań i możliwości zobaczenia bardzo zróżnicowanych poziomów, z których czerpiemy inspiracje do tworzenia. Wspaniałym źródłem wiedzy dla nas, o nas, jest nasza twórczość. Dzięki samoobserwacji tego, co tworzymy, możemy dotrzeć do rzeczywistego źródła, z którego tworzymy. Jeśli nie jest nim Miłość, a my pragniemy rozwijać "nasze skrzydła", zweryfikujmy własne intencje i wybierzmy inaczej. Budowanie na innej bazie, przypomina konstruowanie domu na ruchomym piasku. Czy warto tracić na to czas?
Co wnosi do naszej egzystencji tworzenie na bazie Miłości?
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Ilustracja: "Japanese anemone" autorstwa Jane Dibnah