Rzeczywistość Jest.
Jam Jest, Który Jest.
Wszelkie opisy włącznie ze świętą geometrią, to opis ruchu Ducha w Próżni, a więc opis Boskiej manifestacji.
Człowiek – uwarunkowana świadomość, podobnie jak niezamanifestowany Duch, tworzy swój świat.
Kiedy identyfikuje się z ciałem, umysłem osobowym, inteligencją i ego, to, co tworzy traktuje jak rzeczywistość.
Samadhi zmienia jego postrzeganie się, a tym samym tego, co określa jako rzeczywistość.
Nicość, Pustka, Tao, Bóg Jest jedyną rzeczywistością.
***
Matrix, to wyraz manifestacji człowieka, na tym poziomie wibracji, jego wyborów, często pomijających Miłość Uniwersalną jako źródło i siłę twórczą. Ażeby powrócić do Światła (do ciała świetlistego), powinien zaakceptować Miłość jako przewodnią siłę gwarantującą zarówno wzrost wibracji, jak i ich stabilizację na coraz wyższym poziomie.
Świadomość swej Esencji jako Boga, inicjuje zdobywanie wiedzy i jej urzeczywistnianie dla poszerzenia postrzegania i wzrostu poziomu wibracji. Celem jest opuszczenie tego wymiaru nie przez śmierć, ale wniebowstąpienie.
***
Dusza Najwyższa rezyduje w Twoim sercu.
Miłość jest narzędziem, którym tworzy i dzięki któremu, doświadcza.
Bóg Jest.
To Rzeczywistość, którą czujesz.
Wyrażasz ją słowami „Jestem”.
***
"Zachłanność, gniew i głupota, to trzy bramy ziemskiego piekła."
Budda
Zachłanność jest źródłem pożądania.
Jeśli nie zrealizujesz go, cierpisz.
Gniew jest źródłem złości, a złość wynika z ograniczonego do zmysłów postrzegania rzeczywistości.
Głupota wynika z niewiedzy o tym, że to my sami powołujemy poprzez myśli swoje doświadczenia, budujemy swój świat.
Wyniki naszej twórczości są źródłem cierpienia, jeśli zanadto odseparowaliśmy umysł osobowy od serca.
Powrót do integracji umysłu osobowego i serca, owocuje narodzinami nowej, bardziej sprzyjającej pozytywnym doświadczeniom i integrującej wyższe wibrację Światła, osobowości.
Rozwój, to proces. Wymaga Wiedzy, Miłości, Kreacji i czasu.
***
Cała manifestacja rodzi się z Nicości. Światło, również.
Proces zasadza się na Boskiej Świadomości i narzędziu, które wykorzystuje w twórczości. Tym narzędziem jest Miłość.
Ruch Boskiej Świadomości opisuje święta geometria.
Człowiek, to Duch, który obserwuje twórczość Najwyższego Stwórcy, jak również sam tworzy i doświadcza skutków własnej twórczości. W ten sposób Duch poznaje również Siebie, choć pośrednio, przez ludzką, tak zwaną, wolną twórczość.
Jeśli człowiek tworzy na bazie Miłości, integruje się z Boską Świadomością w sobie, poszerza odbiór rzeczywistości i sam po pewnym czasie uwalnia z okowów sił materialnej natury.
Staje się Światłem, które może posiadać formę lub wybrać inny sposób istnienia.
Życie jest wieczne.
Autor: Teresa Maria Zalewska
Fot. Sara Stępień