Dusza, to prawdziwa tożsamość wszystkich form zamanifestowanego Życia, które tworzy narzędzia – umysł osobowy, ciało, inteligencję i ego dla poznania swego potencjału.
Jako zamanifestowana forma funkcjonuje wśród niższych od niej energetycznie sił życia. Wedy nazywają owe siły materialnej natury, gunami.
Tak więc wyróżniamy gunę dobroci, pasji i ignorancji.
Guna dobroci jest najwyższą wibracyjnie spośród sił.
Samorealizacja w oparciu o tę siłę, umożliwia zamanifestowanej formie odkrycie duchowej natury wszystkich i wszystkiego odczuciu oraz zakończenie lekcji w wymiarze 3D.
Guna pasji zatrzymuje na poziomie realizacji materialnej.
Guna ignorancji owocuje spadkiem wibracji oraz licznymi problemami natury zdrowotnej, społecznej i osobistej.
Guna dobroci bazuje na Miłości i wiedzy intuicyjnej.
Guna pasji bazuje na żądzy materialnej.
Guna ignorancji bazuje na identyfikacji iluzji z rzeczywistością, niewiedzy i niskich wibracyjnie uczuciach.
***
Istotą ludzkiej egzystencji jest Boska Świadomość, Esencja, Życie.
Ale człowiek to nie tylko Boska Esencja. To również osobowość, którą człowiek tworzy.
Identyfikacja własnej tożsamości z ciałem fizycznym, umysłem osobowym, ego i inteligencją warunkuje ludzką egzystencję poprzez siły materialnej natury: dobroć, pasję i ignorancję.
Dobroć sprzyja ewolucji osobowości i prowadzi do odkrycia siebie jako istoty duchowej.
Pasja zatrzymuje w rozwoju na poziomie materialnym.
Ignorancja to droga do licznych problemów życiowych uwarunkowanej świadomości.
Wpływ poszczególnych sił materialnej natury decyduje o ludzkim spojrzeniu, o wyrazie oczu, który obrazuje to, co czujemy.
***
Wszystko, co postrzegamy jest uwarunkowane poziomem rozwoju świadomości.
Człowiek identyfikujący swoją tożsamość z obrazem siebie w lustrze, rozwijający się na bazie Zasady Odrębności, postrzega świat w kategorii podziału – dualizmu. W następstwie doświadcza dobra i zła, białego i czarnego, radości i smutku, szczęścia i nieszczęścia.
Człowiek, który wzrósł energetycznie i poszerzył świadomość postrzega rzeczywistość jako Jedność, która manifestuje się poprzez różnorodność.
Dla takiego człowieka, identyfikującego się z samym Życiem, radość i smutek, szczęście i nieszczęście, dzień i noc, są jego naturalną manifestacją, następstwem wyborów.
Świadomy siebie jako twórcy własnych doświadczeń, wybiera odpowiedzialnie i zgodnie z informacją z poziomu intuicyjnego wglądu na bazie odczuwania Miłości.
***
Lęk, to uczucie dominujące w świecie tworzonym na bazie myśli i umysłu osobowego, a więc rzeczywistości tworzonej w oparciu o Zasadę Odrębności.
Odkrycie Miłości jako energii integrującej nas z samym sobą i wszystkim, co Jest, tworzenie swego świata na bazie jej odczuwania, sprzyja wzrostowi wibracji, poszerzeniu oglądu rzeczywistości i prowadzi do doświadczenia Jedności wszelkiego Życia. Realizacja siebie w oparciu o Zasadę Jedności eliminuje lęk, bowiem postrzegamy z tej perspektywy jedynie zmieniające się obrazy i uczucia (jak kadry z filmu na ekranie w kinie), ale Życie trwa. To uwalnia od lęku przed śmiercią.
Kreacja z poziomu Zasady Jedności, to Miłość w działaniu. Wzrastając w moc serca, poprzez kreację z odczucia Miłości, utylizujemy lęki związane z blokadami karmicznymi.
***
Jeśli skupimy się na sercu odczuwającym Miłość lub błogość Ciszy, pozostaniemy spokoju.
Jeśli zmysły porwą nas do świata zewnętrznego postrzegania, zawsze jesteśmy narażeni na konfrontację z niską wibracją, która towarzyszy kreacji pozbawionej Miłości.
***
Nie słowa decydują o miejscu rozwoju, a poziom wibracji, sposób postrzegania siebie i rzeczywistości, i wynikające z osobistej przemiany, czyny.
Autor: Teresa Maria Zalewska
Fot. Sara Stępień