Ocena. Osąd. Odrzucenie.
Odzwierciedlają poziom rozwoju świadomości człowieka. Opierają się na postrzeganiu zmysłowym i budowaniu modelu życia na paradygmacie zwanym Zasadą Odrębności.
Ludzie postrzegają siebie jako odrębne byty i realizują zgodnie z własnym rozumieniem rzeczywistości.
Droga rozwoju do modelu opartego na Zasadzie Jedności prowadzi przez świadomy rozwój uczuć wyższych. Psychologia pozytywna jest dobrym wspornikiem w procesie.
Finałem świadomego rozwoju w oparciu o uczucia wyższe jest odczucie bezwarunkowej Miłości.
Miłość integruje człowieka z samym sobą i wszystkim, co Jest.
***
Dopóki realizujemy swoje życie w modelu stworzonym na Zasadzie Odrębności, dopóty tkwimy w przekonaniu odrębności człowieka od człowieka, a konsekwencje tego zawężonego postrzegania, owocują w konfliktach, nieporozumieniach, wojnach i cierpieniu, jako konsekwencji.
Drogą do odczuwania Jedności jest rozwój uczuć wyższych, w następstwie, czego zmieniamy ogląd siebie i innych.
Widzimy to samo Życie, tę samą Energię w wielości form i powodowani odczuwaniem Miłości, szanujemy wszelkie życie, poczynając od głębokiego szacunku i troski o siebie.
Rozwój emocjonalnego wymiaru wiąże się z uwolnieniem blokad – matryc stworzonych przez negatywne myśli i nisko wibracyjne emocje. Blokady – matryce, to baza do rozwoju wielu chorób określanych jako cywilizacyjne, stanowiących 90% wszystkich patologii.
***
Harmonijny rozwój wiąże się z przyjęciem pełnej odpowiedzialności z to, co czynimy sobie i innym.
Każdy człowiek dysponuje trzema narzędziami do tworzenia swego świata. Są nimi myśl, słowo i czyn.
Wyrażanie siebie poprzez te narzędzia umożliwia wgląd w przekonania, które stanowią bazę do interakcji ze światem i naszą codzienną twórczość.
Jeśli nasze działanie skutkuje niszczeniem siebie i innych, co dostrzegamy w kreacji, możemy dokonać zmiany przekonań, o ile pragniemy żyć w bardziej harmonijnym, tworzonym przez nasz własny umysł, świecie. Nikt poza nami nie może tego dokonać.
Nikt poza nami nie może nas uszczęśliwić i unieszczęśliwić.
Świat zewnętrzny może nas wspierać w dokonaniu wewnętrznej przemiany lub nie, sprzyjać generowaniu pozytywnych uczuć lub nie, ale i tak ostatnie słowo należy do naszej umiejętności koncentracji uwagi na wysoko wibracyjnych myślach i sztuce wyboru doświadczeń sprzyjających utrzymaniu wysokiej jakości uczuć i myśli.
To droga do odczucia Miłości – najdoskonalszego wspornika wewnętrznej przemiany.
Zatem słynne „Kochaj i rób, co chcesz” św. Augustyna, nie straciło, pomimo upływu wieków, na ważności.
Co wybierzesz, tego doświadczysz.
***
Żyj i pozwól żyć innym.
Każdy człowiek tworzący z odczucia podąża najwłaściwszą dla siebie ścieżką.
Nieważne, czy ją ktoś akceptuje, czy nie.
Ważne, że każdy krok tej drogi, przynosi optymalną wiedzę o miejscu własnego rozwoju. Umożliwia ona dalszą podróż z poczuciem zakorzenienia w sobie.
Autor: Teresa Maria Zalewska
Fot. Sara Stępień