Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy potencjałem a jego urzeczywistnieniem?
Czego potrzebuje człowiek do urzeczywistnienia potencjału?
Nikt nie jest samotną wyspą.
Każdy człowiek rozwijający swój potencjał dla pełni urzeczywistnienia potrzebuje wsparcia środowiska, podobnie jak piękna róża, pielęgnacji mądrego i kochającego ogrodnika.
Wiele zależy od czynników, na które wpływ mają inni.
Czego nie potrzebuje?
Nieustannej krytyki, presji, przykrości, której źródłem jest, według oczekującego na zewnętrzne cuda, brak własnego spełnienia.
To oddala ludzi od siebie, niszczy relacje, zamieniając piękno zbudowane przez delikatne uczucia w popiół.
Zrozumienie sytuacji warunkuje wiedza.
Wszystkie wyzwania, których doświadczasz, mają na celu wydobycie Twojego boskiego potencjału, urzeczywistnienie prawdziwej natury.
Czasami miłość nakłada koronę ze złota, a czasami cierniową.
Wszystko zależy od lekcji Duszy.
Bez względu jednak na zewnętrzny obraz rzeczywistości, człowiek był, jest i będzie wiecznym podróżnikiem po Nieskończonym.
Kroplą Oceanu, która powracając do Domu, poznaje jego potęgę możliwości.
To, co będzie ulegać zmianie, to poziom wibracji i jakość doświadczeń.
Im wyższa wibracja, tym więcej lekkości, harmonii i piękna.
Miłość nie porzuca, nie niszczy, nie represjonuje.
Pomaga i wspiera w realizacji Twoich marzeń.
„Zabawy” w odrzucanie preferowane są przez ludzi identyfikujących się z wtórną tożsamością Duszy, z osobowością. Taki człowiek realizuje siebie poprzez niższe wibracyjnie (od Energii Miłości) siły materialnej natury.
To etap rozwoju uwarunkowanej świadomości, którego zagrożenie stanowi możliwość zaciągnięcia poważnych długów karmicznych.
Na tym etapie wiedza udaremnia ich zaciągnięcie, a miłość własna ułatwia opuszczenie negatywnej spirali doświadczeń.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska