Bądźmy autentyczni.
Tu i teraz toczy się film, który sami reżyserujemy, poprzez myśli, słowa i czyny.
Twórzmy i obserwujmy.
Mamy tę możliwość, bowiem poza umysłem osobowym, istnieje w nas Obserwator — umysł Fundamentalny, Tego, Który Jest.
A emocje…
Jesteśmy w nie „wyposażeni”.
To jeden z wymiarów naszej istoty, dzięki któremu pełniej doświadczamy.
Nasze emocje przypominają klawiaturę fortepianu, na którym melodię gra sam Duch Ojca.
Brzmienie melodii jest uwarunkowane.
Zależy od tego, co czujemy.
Smutne melodie, też bywają piękne i harmonijne.
***
Emocje przypominają klawiaturę fortepianu.
Trzeba opanować umiejętność gry, ażeby melodia brzmiała przyjaźnie dla uszu. Podobnie jest z emocjami.
Tylko mistrz potrafi wydobyć z klawiatury brzmienie najwyższej jakości. Podobnie jest z emocjami. Tylko człowiek, który opanował sztukę zarządzania emocjami, wydobywa najwyższe uczucia w relacjach, tak z samym sobą, jak i innymi.
***
Opanowanie umiejętności wymaga wiedzy, pracy i czasu.
Talent może jedynie wyznaczać drogę rozwoju, nadać kierunek zgodny z odczuwaniem siebie.
Ale…
To działanie na „tu i teraz”, w harmonii z odczuciem siebie, odkrywa dary Ducha.
Najpiękniejsze spośród nich: mądrość, piękno, odwagę, sprawiedliwość ujawniamy, kiedy odczuwamy najwyższą wibrację stwórczą — Miłość.
***
Nie czekaj na szczególną datę, ludzi czy chwilę. Twórz swoje doświadczenie z odczucia.
Tu i teraz.
Obserwuj siebie.
Każdy jest kreatorem własnych doświadczeń albo konsumentem okruchów z pańskiego stołu.
Co wybierasz?
***
Każdy wybór z odczucia ukazuje prawdę o miejscu (poziomie rozwoju), do którego w ramach rozwoju dotarliśmy.
Miłość własna warunkuje mnóstwo miłych doświadczeń, które wzbogacają nasze poznanie i poszerzają wiedzę o Jedynej Rzeczywistości i sposobie jej doświadczania.
Kiedy wzrośniemy w wibrację i odkryjemy Miłość Uniwersalną, zmierzamy do poziomu rozwoju zwanego Świadomością Chrystusową.
***
Drogą do zmiany wymiarów jest Miłość w odczuciu.
Nie należy mylić Miłości Uniwersalnej z siłami natury materialnej (dobrocią, pasją i ignorancją), które stanowią energię stwórczą dla ludzkiej osobowości.
Dzięki nim człowiek tworzy swój własny świat i współtworzy świat zwany rzeczywistością uzgodnioną.
Kiedy wzrośnie wibracyjnie do poziomu odczucia Miłości Uniwersalnej, zainicjuje podróż do Jedności — odczuwania i rozumienia Prawdziwej Natury wszystkich i wszystkiego.
Miłość Uniwersalna jest wibracyjnie ponad siłami materialnej natury.
Człowiek kreujący z odczucia Miłości Uniwersalnej uwalnia się od ich wpływu na własne decyzje i przekracza po pełnej integracji z Miłością, tak zwana Wielką Próżnię — granicę wymiarów.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska