Świat jest lustrem, w którym przegląda się umysł zbiorowości.
Ażeby zmienił się obraz w lustrze, potrzeba zmiany zawartości umysłu.
Co ma wpływ na ludzki umysł?
- Środowisko życia, które oferuje powszechnie przyjęte priorytety i sposób ich realizacji.
- Zawartość emocjonalnego wymiaru człowieka, na który wpływ mają czynniki genetyczne, wychowanie — w tym edukacja.
- Zrozumienie przez człowieka siebie i swoich potrzeb.
- Możliwości realizacji własnego potencjału, również budowanie nowych struktur umożliwiających ekspresję bardziej świadomych istot — dzieci tęczowych i kryształowych.
Pokój na świecie wymaga w wymiarze jednostkowym umiejętności zarządzania własnym umysłem i emocjonalnym wymiarem.
Stąd istnieje potrzeba zmian w systemie edukacji, który pomija konieczność poznania i optymalnego wykorzystania emocjonalnego wymiaru człowieka.
Skupienie uwagi na świadomym zarządzaniu umysłem, bez uwzględnienia emocjonalnego wymiaru człowieka, to błąd w założeniu.
Spokój uzyskany przez techniki manipulowania umysłem rozpada się w obliczu poważnych problemów życiowych jednostki, tudzież kataklizmów od człowieka bezpośrednio niezależnych.
Rozwój emocjonalny wymaga zmiany postrzegania siebie (wzrostu osobistej wibracji), czego następstwem jest świadome przekierowanie uwagi na harmonijną transformację negatywnych uczuć w kierunku pozytywnego makijażu emocjonalnego (transmutacja).
W równaniu szczęścia według psychologii pozytywnej (Martin Seligman), umiejętność utrzymania wibracji na poziomie uczuć wyższych jest jedną ze składowych stanu świadomości określonego jako szczęście.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Fot. Sara Stępień