Poprzez nasze myśli, słowa i czyny tworzymy swój świat. Tworzymy również, choć jest to niezwykle powolny proces, własną istotę. Badania genetyczne dokumentują tę prawdę dotyczącą poziomu fizyczności, informując co jakiś czas, o wynikach badań związanych z wpływem diety, emocji, sposobu życia na zmiany naszego DNA.
Skoro jesteśmy twórcami nie tylko naszego doświadczenia, ale również samych siebie, warto pomyśleć nad kwestią osobistej odpowiedzialności za to, co tworzymy.
Wielu badaczy podkreśla twórczą rolę naszego umysłu. Prawdą jest, że myśl stanowi początek każdego działania i każdego doświadczenia. Prawdą jest również, że nasze myśli "wybieramy" na bazie najgłębszych wewnętrznych przekonań, które znajdują się w odczuciowej (nie mylić z uczuciową) sferze życia.
W jaki sposób formowany jest poziom naszej istoty zawierający najgłębsze wewnętrzne przekonania?
Ten proces toczy się ewolucyjnie. Każde doświadczenie posiada co najmniej dwa aspekty: aspekt poznawczy i aspekt uczuciowy.
Wnioski zapisywane są w postaci przekonań. Wielokrotne powtórzenie procesu wzmacnia je.
Najgłębsze wewnętrzne przekonanie jest odczuciem, wiedzą pozawerbalną, ale decyduje o kierunku naszego podążania, kierunku naszych wyborów.
Nie wszystkie przekonania i podjęte w harmonii z nimi działania prowadzą do pożądanych i oczekiwanych doświadczeń.
Warto wówczas je zweryfikować, biorąc pod uwagę odległe często bolesne skutki.
W aspekcie poznawczym, edukacyjnym zawsze jesteśmy na wygranej pozycji. Często jednak możemy sobie zaoszczędzić zbędnego cierpienia, o ile z pokorą i otwarciem zaakceptujemy punkt widzenia odmienny od naszego.
Moja profesja przyciągała do mnie ludzi o zróżnicowanych poglądach, często skrajnych na temat postrzegania rzeczywistości i (jestem lekarzem) sposobu ich leczenia.
Nierzadko w trakcie procesu terapeutycznego otwierali się na nową dla nich wiedzę i nowe doświadczenie siebie, w tym pełne uzdrowienie schorzeń nieuleczalnych.
Zrozumienie, iż nasza osobowość jest jedynie konstruktem tworzonym przez nas samych dla doświadczenia tego, czym jest Rzeczywistość, zawsze owocuje konsekwentną, świadomą transformacją różnych jej aspektów w tym, naszych przekonań.
Jeśli pragniemy poznać Rzeczywistość z innej perspektywy, zacznijmy od ustalenia kierunku pracy nad nowymi cechami i narzędzi jakimi się posłużymy w doświadczeniu.
Zmiana przekonań jest konieczna, jeśli skutki naszych wyborów, dokonanych na ich bazie, prowadzą do ciężkich schorzeń, uzależnień bądź patologii społecznych, a my oczekujemy pozytywnych doświadczeń.
Mamy do dyspozycji wiele narzędzi: psychoterapię, psychoanalizę, afirmację czy szereg technik pracy ze sobą w oparciu o sztukę. Wybór zależny jest od dotykającego nas problemu.
Moje osobiste doświadczenia skłaniają mnie preferowania uzdrawiania przez kreatywność.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Ilustracja tekstu: Üetliberg fog wave autorstwa Lukas Schlagenhauf na licencji CC BY-ND 2.0