Czy zaspokojenie kolejnego pragnienia, kolejnej żądzy, rzeczywiście "uszczęśliwia" człowieka?

Czy kiedykolwiek dokonałeś wyboru wyrażenia siebie tzn. działania obliczonego przede wszystkim na zadowolenie, a nie na oczekiwanie zysku w postaci uznania, splendorów, pieniędzy?

Dlaczego uznanie innych jest jednym z najsilniejszych obok pieniędzy narkotyków udaremniających poznanie siebie?

Jak jest różnica pomiędzy żądzą władzy, pieniędzy, splendorów, a miłością własną?
Dlaczego uzyskanie tych powszechnie uznawanych atrybutów szczęścia, nie ma jakiegokolwiek - poza własnym wyobrażeniem - związku, z realnym doświadczeniem szczęścia?

Na czym polega rozwój mocy Miłości Uniwersalnej?

Czy można odczuwać Miłość do wszystkiego co istnieje bez jej rozwoju w poszczególnych aspektach Rzeczywistości?

Czy można kochać wszystkich i wszystko, nie kochając siebie?

Wielu ludzi doświadczyło wielkiego bólu i cierpienia wynikającego z braku porozumienia w ramach relacji z drugim człowiekiem.

Nie oceniajmy, nie osądzajmy ludzi, jeśli mamy problemy komunikacyjne. Często narzucamy na innych własne stereotypy myślenia, działania, nie rozumiejąc odmienności kryjącej się w każdej istocie.

Często zapominamy o najprostszym sposobie rozwiązania problemu, na bezpośredniej komunikacji.

W każdym z nas mieszka ten sam Duch, ta sama Energia. Łączy nas Miłość, dzieli spekulatywny umysł.
Co wybierasz jako bazę do komunikacji z drugim człowiekiem - Serce, czy nieustannie zmieniający się umysł?

Czy możemy stabilnie integrować nasze działania z innymi, jeśli sami nie rozumiemy siebie, swoich potrzeb, swojej życiowej podróży?

Jaka jest różnica pomiędzy potrzebą, którą odczuwamy z poziomu mądrości otwartego na Miłość serca, od pragnienia realizacji kolejnego wyobrażenia (żądzy) z poziomu umysłu?