Jak wyglądają nasze relacje?
Z mojego oglądu, relacje są „wykorzystywane” do wszystkiego, tylko pomijają ten aspekt, dla którego warto w nie wchodzić: pomijają ucztę bliskości, możliwość podzielenia się własnym oglądem rzeczywistości, okazaniem wielobarwnej tęczy uczuć, wspólnej zabawy i nauki.
To prawdziwe święto, wielka uczta Ducha, kiedy istoty spotykają się, by na wspólnej biesiadzie celebrować życie.
Czy potrafimy wspólnie bawić się i rozwijać? Czy potrafimy dostrzegać w sobie bezcenny diament – życie, które daje nam możliwość budowania własnego świata, świata własnych niepowtarzalnych wartości i zasad?
Czy potrafimy życie celebrować?