Istnieje tylko Jeden Duch, który poznaje siebie w swoim stworzeniu. Zatem każda istota jest jedną z wielu Jego perspektyw. Rozwój uwarunkowanej świadomości odkrywa w doświadczeniu nowe pokłady wiedzy. Korzystając z nich poszerzamy ogląd siebie i rzeczywistości. Dopóki źródłem wiedzy jest otaczający świat, rozwijamy się w paśmie postrzegania przez zmysły. Jeśli wzrośniemy w mądrość, otwieramy się na serce i intuicję. Rozwój trwa nadal, ale odbywa się w wyższym paśmie wibracji. Finał, poznanie siebie, jako Boskiej Energii i wniebowstąpienie, które kończy cykl rozwoju w świecie samsary.

***

Trzy siły materialnej natury - dobroć, pasja i ignorancja, warunkują życie zamanifestowanej duszy. Identyfikacja Duszy z ego, umysłem, ciałem i inteligencją, warunkuje duszę. Kiedy wzrastamy w mądrość poprzez kolejne doświadczenia, coraz głębiej rozumiemy magię iluzji i zasady jej działania. Powrót do Boga, to droga oddzielania iluzji, która podlega zmianie od rzeczywistości, która po prostu jest.

Dusza jest czystą świadomością, Boskim potencjałem. Ego, z którym człowiek identyfikuje swoją tożsamość, to tylko narzędzie, dzięki któremu Dusza może doświadczać swego potencjału. Życie wtórnej osobowości - ego jest kontrolowane przez siły materialnej natury: dobroć, pasję i ignorancję. Osoba, która tworzy pod wpływem siły dobroci, podąża do Jedności z Duszą. W trakcie rozwoju, odkrywa w sobie szlachetne cechy, które stanowią elastyczne ramy jej podróży do jedności, a jednocześnie określają charakter doświadczeń. Tworzy poprzez Miłość, a skutkiem jej twórczości jest piękno i harmonia.

***

W świecie wartości człowieka kreującego poprzez gunę dobroci, najwyższym celem jest głębia samopoznania. Rezultaty zewnętrzne są bez znaczenia, ponieważ świat zewnętrzny, to dla takiej istoty jedynie lustro, w którym widzi postępy w rozwoju własnym, a nie miejscem, w którym realizuje swój aktorski potencjał, czyli to, co realizują istoty pozostające pod dominacją guny pasji. Punkt widzenia ewoluuje wraz z ludzką świadomością.

Większość ludzi tworzy swoje doświadczenia na bazie przekonań ugruntowanych doświadczeniami. Przekonania są odpowiedzialne za cechy osobowości, które kształtuje w ramach doświadczeń. Cechy te, to okno postrzegania rzeczywistości, czyli skupienia uwagi na obszarze wyznaczonym przez cechy. Aby zmienić to, co widzisz, musisz zmienić siebie, a to jest największym wyzwaniem dla człowieka. Zmiany takie zachodzą bardzo wolno w świecie ludzi kreujących nieświadomie, bazujących w wyborach na chwiejnych emocjach i przekonanych, że to właśnie jest życie w harmonii z samym sobą, z własnym sercem. Świat tworzony na bazie takich przekonań, to chaos, miejsce konfliktów i wojen. Ażeby zmienić świat, trzeba zacząć od siebie, od Miłości do swego życia. Ale czym jest to "siebie"?
Wielu ludzi identyfikuje owo "siebie" z ego i w imię tak pojmowanej "miłości" inwestuje w "rozwój" traktując innych jak zabawki, których przeznaczeniem jest bycie użytecznymi. Tak rozwija się wielkie ego, które dopasowuje do własnej żądzy zewnętrzny świat. Z czasem zamyka się w swojej iluzji ograniczając do komunikacji z wybranymi osobami, które utwierdzają taka istotę o zasadności jego wyobrażeń i tego, co tworzy. Ilu jest takich ludzi? Wielu w świecie dominacji guny pasji, a więc ludzkiej żądzy. Pokój, na tym etapie rozwoju społeczności, to abstrakcja, bowiem świat wartości zewnętrznych wymaga posiadania pieniędzy, a te należą do niewielkiej ilości ludzi w całej populacji. Zmiana obrazu rzeczywistości jest uwarunkowana. Zmienić świat można jedynie poprzez zmianę siebie. Potrzeba otwartości, wiedzy, edukacji i czasu.

***

Umysł jest narzędziem... chwiejnym, niestabilnym, płochliwym i nieprzewidywalnym. Budowanie na tej bazie życia, nie gwarantuje ani szerszej perspektywy, ani głębi poznania. Jeśli pragniesz poznawać siebie, uczyń serce centrum własnej istoty. Dbaj o nie, a Miłość w odczuciu sprawi, że uzyskasz najpiękniejsze inspiracje do własnej twórczości, dostęp do cennej wiedzy, a Twój umysł wypełnią "złote" myśli w sposób naturalny i trwały.

***

Kiedy umysł zasiedlają najwyższe wibracyjnie myśli? Z mojej perspektywy, kiedy kochasz. Kobietę, mężczyznę, słońce i gwiazdy, piękno natury i swoje działanie. Kiedy potrafisz rozkoszować oczy obrazem, a uszy, dźwiękiem. Kiedy doceniasz obecność ciała i rozkosz dotyku. Kiedy fascynuje Ciebie życie. Kiedy zaglądasz za zasłonę intuicji i odkrywasz niezmierzone pokłady nowej wiedzy, do wykorzystania w ograniczonym świecie zmysłów.