Rozwój to powolny proces. Nikt nie urośnie tylko dlatego, że chce, czy też, z uwagi na korzystne warunki zewnętrzne.
Do wkroczenia w Złoty Wiek, potrzebne jest uwarunkowanej Duszy uwolnienie spod wpływu sił materialnej natury. Dopóki jednak nie wypracuje wewnętrznych cech stanowiących kody dostępu do wyższego wymiaru (Miłości, Prawdy, Mądrości, Piękna, Harmonii, Sprawiedliwości lub innych bazujących na Miłości i Prawdzie), nie ma możliwości przekroczyć tej bramy.

Szlachetne cnoty warunkują dostęp do wysokich wibracji Oceanu Ducha.

***

Każda uwarunkowana Dusza ma ograniczenia, które wyznaczają siły materialnej Natury. Dusza, która wyzwoliła się spod wpływu tych sił opuszcza trzeci wymiar poprzez proces wniebowstąpienia automatycznie.  Wówczas przechodzi do wyższych alikwot czwartego wymiaru, gdzie nadal posiada formę (choć prawdą jest, że może ją dowolnie tworzyć) i, choć nie powraca do trzeciego wymiaru, nadal rozwija się. Kiedy uzyska kolejny poziom wibracji, opuszcza formę. Dalszy jej rozwój dotyczy świata czystej idei (piąty wymiar), gdzie nadal rozwija się itd.

Wybór Duszy, zapomnienie o swej Boskiej Naturze, to bardzo odważna decyzja. Dlaczego tak wybrała? Chciała "stworzyć" w świecie materialnym samą "siebie". Zapomniała, by dzięki doświadczeniu, odpamiętać, przypomnieć sobie, Kim jest. Jej część pozostaje nieuwarunkowana siłami materialnej natury, stąd zawsze posiadała i posiada dostęp do wiedzy o swej Boskiej Tożsamości.

***

Osobowość, Dusza, Duch. Kierunek rozwoju od identyfikacji z wyobrażeniem o sobie do doświadczenia Jedności z Duchem i "rozpuszczenia się" w Duchu. Droga ta, to stały wzrost poziomu wibracji, dzięki kreacji i medytacji. Przebudzenie na tej drodze oznacza zrozumienie i doświadczenie Jedności ze wszystkim, co Jest. Dalsza podróż dokonuje się z poziomu inspiracji Duszy, a następnie w czwartym wymiarze, Ducha.