Śmierć. Dla istoty utożsamiającej się z ego, odejście bliskich, to problem, strata lub uwolnienie... ból i rozpacz lub odpoczynek. To kwestia kontekstu uczuciowego, w jaki sposób odbierają Ci, którzy zostają. Dla umierającego sposób odchodzenia jest uwarunkowany jego wiedzą, wiarą, stanem świadomości, wiekiem. Dla istoty zintegrowanej z Duszą, śmierć jest stanem przejściowym pomiędzy gęstą i mniej gęsta formą.

Twórczość Duszy nie ustaje wraz ze śmiercią. Tworzy nadal w wymiarze, do którego trafia po śmierci.

***

Człowiek, który w swoim rozwoju dotarł do "umysłu intuicyjnego", czerpie swoje wizje do tworzenia rzeczywistości z Powszechnego Pola Energetycznego. Taki rodzaj kreacji nazywam ściąganiem nieba na Ziemię.
Człowiek, który identyfikuje swoją tożsamość z ego, kreuje w oparciu o inteligencję i wiedzę płynącą ze świata zmysłów - tworzy swoje doświadczenie na bazie "umysłu osobowego".